april 29, 2005

april 27, 2005

Het geluk zit hem in de kleine dingen...

Ja, kan het niet laten...hier...een explosie positieve energie... En het is te hopen dat het bij jullie zo gaat overkomen...want die stomme blogger wilt mijn energie niet aannemen in foto-versie en moet het dus nu in een proza-vorm gieten.
Jaja, mijn geluk kan niet op vandaag... Voel me mooi, aantrekkelijk, positief en geliefd, mijn huid straalt en heeft een tintje meer, mijn haar straalt en valt lekker, mijn innerlijk straalt en is ontspannen, mijn zoontje deed wat moeilijk zoals gewoonlijk voor het slapen gaan, maar dat deert niet want de zon straalt buiten en dompelt de Amerikalei en haar huizen in een mooi roze-geel licht. De bladeren van de bomen kleuren geel-groen en worden doorzichtig met de vallende zon erop. De hemel straalt... .Kon ik er maar een foto van trekken, dan zou ik het doen, maar die stomme bloggerbot zou het toch niet doorsturen en het deert niet want...IK STRAAL HELEMAAL! Wat moet een mens meer hebben?
Awel ja, de topper van de dag is het volgende: heb met Guy van 'non tibi spiro' (ik weet niet of jullie het een beetje gevolgd hebben) een tekeningruil gedaan. Ik heb de mijne naar hem verstuurd en hij de zijne naar mij. Ben daarstraks naar de post gegaan en de koker afgehaald en goh, die tintelingen van nieuwgierigheid die door me heen gingen.... . Op de straat de tekening eruit gehaald.... En ja, héel mooi ( en neen, het is niet degene die op zijn blog staat nu).
Zalig om het in mijn handen te voelen en daarstraks, thuis aangekomen, kon ik het niet laten...heb eraan geroken en de geur van het Zuiden kwam in mij op,mmmh.
Dat heeft me opeens doen stilstaan...de tekening die werd getekend door een vreemde hand, een week of twee geleden, lag in míjn handen. En dan moest ik opeens denken aan vroeger...Waar is de tijd naartoe dat je een brief opendeed en de geur en de schrijfstijl zich naar buiten drongen. Tegenwoordig is alles via e-mail, internet, blog...whatever en wat vroeger tastbaar was, is nu virtueel. Een grappige gedachte kwam in mij op, mijn geur en enkele woorden uitwisselen met andere mensen hun geur en woorden, per post. Klinkt gek, ik weet het, maar die tekening heeft meteen Guy een betekenisvollere en een tastbaardere persoonlijkheid gegeven zonder hem ooit ontmoet te hebben. Ik weet het, ik ben gek! Maar het geluk zit hem in de kleine dingen...en geeft het leven een extra dimensie.
V.L.

Taboe of geen taboe?

Mja, heb eens getest op Paul zijn blog wat het zou geven wanneer ik in verband met Sex eens over de schreef zou gaan...zonder enige gêne met andere woorden . En ik geef het grif toe, was provocerend en vulgair van mij.

  • Wat ten eerste blijkt: géén enkele man die van zich liet weten, daar gaan de vooroordelen over mannen en Sex.
  • Ten tweede: de vrouwen voelden zich toch wel gekrenkt in een zekere zin. En blijkt dat wanneer een vrouw met haar libido tevoorschijn komt, dat niet in dank wordt afgenomen door andere vrouwen. En reageren dan wat venijnig. Ze zijn zelfs in staat haar met de grond gelijk te maken. Echter, ken er die er daarrond duchtig kunnen meelullen en lachen.
  • Wat toch zeer treffend is: wanneer het over Sex gaat en dan heb ik het niet alleen op Pol zijn blog, doen vrouwen daar vrij serieus over en kunnen zelfs gechoqueerd zijn.
  • Wanneer het over Sex gaat bij mannen, spelen die meestal wel mee en weten het wel te appreciëren dat vrouwen daar openlijk over kunnen praten of grappen daarrond maken.

Nu, de psychologie van vrouwen tussen vrouwen is geheel verschillend dan die van mannen tussen mannen. En pas op hé, noem me geen seksist, dit is pure gedragspsychologie.

Zowel onder vrouwen als onder mannen heersen bepaalde gedragscodes. Laat ik het hebben over wat men algemeen aantreft binnen een groep.

Ja, iedereen weet wel dat vrouwen onder elkaar veel giechelen, vooral wanneer mannen in de buurt zijn. Dat gechiegel is een expressie om aandacht te trekken. Mannen stellen zich dan meestal stoerder op wanneer er vrouwen in de buurt zijn. Vrouwen kunnen dikke vrienden zijn, maar in een groep merk je heel vaak een stereotiep, en in een zekere zin, schijnheilig gedrag. Zo zien vrouwen vaker concurrentes in elkaar dan mannen. Vrouwen zijn meer bezig met het emotionele en daarom kunnen ze over het algemeen gemakkelijker praten over hun emoties. Ze durven het gewoon eruit te flappen. Terwijl mannen eerder met het rationele bezig zijn en met hun emoties moeilijk naar buiten komen. Hier wil ik niet mee zeggen dat vrouwen niet rationeel kunnen zijn en de mannen niet emotioneel kunnen zijn. Het zou weleens kunnen dat bepaalde emoties bij een man sterker en intenser zijn, juist o.w.v. het feit dat hij er zo moeilijk mee naar buiten durft te komen, daarom wilt dat niet zeggen dat die emoties er niet zijn.

Vrouwen kunnen diepe vriendschappen met vrouwen hebben maar is op een andere basis dan bij mannen. Het is zelfs zo dat de vriendschap tussen twee mannen veel dieper kan gaan dan de vriendschap tussen twee vrouwen. En dat komt omdat mannen onder elkaar zich niet zozeer bezig houden met de ander te imponeren. Wat wil ik daarmee zeggen, een vrouw heeft sterk de behoefte om te behagen en dat is zeker in aanwezigheid van mannen maar dat is ook in aanwezigheid van vrouwen. Wanneer dát tussen vrouwen niet in evenwicht is, volgt concurrentiegevoel en eventueel jaloezie. En ja, dat heeft zijn gevolgen. Zo zie je vaak tussen vrouwen dat het net is of de ene de ander moet overtreffen, alsof die doorgaans zelfonzeker zijn. En daardoor genadeloos steken beginnen toe te dienen. Terwijl in aanwezigheid van mannen ze dat minder hebben en het zou mij niets verbazen, want mannen bevredigen meer hun behoefte om te behagen.

Ach ja, het is een complexiteit... maar als je je daarvan bewust zijt als mens, ben je in staat boven dat stereotiep gedrag komen te staan. Echter, de natuur kan niet ontkend worden en de chemie en de biologie van een mens ook niet, maar door dit te begrijpen, ben je wel in staat betere contacten te hebben met mensen, vrouw én man.

(heb me gebaseerd op de volgende bronnen: psychoanalyse van Freud, C.G.Jung ; Humanistische psychologie: Maslov, C. Rogers ; Behaviourisme: Pavlov, Watson ; Ontwikkelingspsychologie; Gestaltpsychologie)

V.L.

april 26, 2005

Slik-fijn-stof-stik

Jaja, de laatste twee dagen is het hier hevig aan toe gegaan in mijn comments, lange epistels en zo. Ben sufgedacht en sufgecommenteerd nu, haha. Wel prettig om mensen hun opinie te kennen. In ieder geval, vind het fijn om met jullie allemaal gedachten uit te wisselen en jullie mogen gerust zeggen wanneer ik overdrijf, sta open om me te verbeteren en te groeien als mens ;-). Komt slijmerig over zeker?
Terwijl ik hier met mijn dampende sigaret tussen mijn vingers zit te typen, zal ik het eens hebben over wat nog gevaarlijker is dan roken. Natuurlijk, de combinatie van de twee doet er niet beter aan. Roken is mijn grootste verslaving. Afschuwelijk! Ik, die aan niks verslaafd geraakt...dit dan wel. Zo zie je maar, iedereen zijn verslaving zeker? Is het niet de sigaret dan is het internetten, drugs en hard-drugs; waaronder de joints, legale alcohol en ook de sigaretten, sex, eten; waaronder vet, chocolade en suiker, sporten, tv-kijken en blabla... .
Het is nu al enkele jaren dat er regelmatig stof neerstrijkt op mijn vensterbank in de keuken wanneer het raam openstaat. Niet zomaar stof die je van de meubels afstoft, maar donkere fijne stof.
Onlangs op een artikel gebotst in de Morgen: 'Stofpartikels verstikken Vlaanderen'. En ja hoor, net wat ik dacht. Die stof heeft met ernstige vervuiling te maken. Even in het kort, ahum... .

Gasmaskers aan!


Een nieuwe EU-richtlijn die sinds dit jaar van kracht is, staat 35 keer op jaarbasis een concentratie van in de lucht opgemeten fijne stof * (PM10 = fijne stof met een diameter die niet groter is dan 10 micrometer) toe, die hoger ligt dan 50 microgram per kubieke meter. We staan nog geen vier maanden verder in het nieuwe jaar en die norm is al in verschillende Vlaamse gemeenten bijna bereikt. In twee Waalse gemeenten werd de norm al overtreden.
De voorbije maanden zijn er op sommige dagen, concentraties PM10 opgemeten geweest boven de 100 microgram. In Lommel is er zelfs een piek van 262 microgram opgemeten.
Vooral de Gentse Kanaalzone, de Antwerpse en de Gentse agglomeratie vormen risicozones. Maar ook Roeselare, Aaarschot en Hasselt. Lommel en Zelzate vormen nu al risicozones. Men maakt zich ook zorgen over de buurlanden. In Duitsland is er een heuse rel ontstaan omdat in München en Stuttgart de drempel nu al overschreden is. In Nederland heeft de Raad van State zich al tot twee keer toe uitgesproken tegen de aanleg van nieuwe wegen of industrieterreinen door te verwijzen naar de Europese richtlijn.
In Duitsland worden al maatregelen genomen:
  • structurele maatregelen zoals belastingsvoordeel voor de aankoop van roetfilters voor dieselwagens of kilometerheffingen voor vrachtwagens.
  • Curatieve maatregelen zoals het natspuiten van straten bij lange droogtes, zodat de fijne stof kan neerslaan. ( Hoeveel keer heb ik al niet geklaagd over het zand op de Groenplaats dat opvliegt bij lange droogtes en belandt in je ogen en tussen je tanden, daar zit 'fijne stof' ook tussen.) Ook autoloze zondagen en snelheidsverminderingen.

Groen! stelt voor om snel structurele maatregelen te treffen: een bonus voor roetfilters, het stimuleren van lpg-tanks, meer openbaar vervoer, het afremmen van het stadsverkeer en het concreet uittekenen van lokale actieplannen zijn een noodzakelijk eerste stap.

De impact op de gezondheid van de fijne stof is te groot om niet in te grijpen. Een recente studie geeft aan dat versnelde overlijdens door aandoeningen van hart-en bloedvaten vaker te maken hebben met fijn stof dan met roken. ( En ik, die er al zo lang van droomt om als proteststunt, met mijn fiets en een gasmasker op, een toertje te doen op de drukste banen in Antwerpen. Mensen hebben mij echter laten waten dat ik wel eens, in combinatie met de fysieke inspanningen zou kunnen stikken onder dat gasmasker! Zou het kunnen? En onze straten zullen we dan maar zelf natspuiten zeker? )

* Wat is fijne stof?
Fijne deeltjes, zowel van vloeibare als van vaste aard, die rondzweven in de atmosfeer. Ze ontstaan deels natuurlijk, maar ook als gevolg van menselijke activiteiten bij de omvorming van sulfaten, nitraten en pak's (polyaromatische koolwaterstoffen). Die primaire deeltjes kunnen klonteren tot secundaire deeltjes met een vaak een heel verscheiden samenstelling. Stoffen zoals dioxine, roet en zware metalen kunnen zich immers op de deeltjes hechten. Daarnaast zijn er ook nog mechanische deeltjes, die ontstaan door het verpulveren van grotere deeltjes.


The age of organ donors is not restricted anymore
'Doctor!...I want to know RIGHT NOW what the age of the donor was'

april 25, 2005

Chantage


Allé, Spirit dreigt met, uit de federale regering te stappen indien de splitsing Brussel-Halle-Vilvoorde niet doorgaat.
Dat ze dan maar ineens allemaal uit de federale regering stappen, zullen wij wel hun plaats innemen!


A: 'I don't manage quitting passive smoking.'
B: 'You're spineless, mate.'


Belgian tourists in Indonesia
'Imagine we would have come in the rainy season'


Severe dress-code at the Vatican
A: 'Look how the tourists are dressed!'
B: 'It's a disgrace!'

april 24, 2005

Onderaan-bovenop

Jaja, ben een hele tijd aan het lammeren geweest, m.a.w., ben lam geweest. En wat ik de laatste tijd gepost heb, is ook niet bepaald dat wat dat mensen van mij gewoon zijn. Mijn productiviteit beneden alle peil, mijn schrijfvaardigheid naar de doemennis en mijn zelfzekerheid nog niet optimaal. Soit, genoeg gezeverd en geklaagd, ik ga weer verder... .
Alhoewel het buiten nu overtrokken is... Hopelijk zullen er gauw in 'mij' opklaringen komen. Zit met een verschrikkelijk dilemma maar kan daar dus niet over schrijven want...bah, te persoonlijk. Dju toch. Terwijl ik net over dat zou moéten schrijven. Soit, voel me in twee gesplitst en weet niet goed welke kant uitgaan. De gulden middenweg dan maar? Veel te drastisch... Merde. Maar zal er misschien toch van komen. Ik heb dus een afschuwelijke hekel aan dilemma's, terwijl ik ze in feite zelf crëeer door niet op mijn strepen te blijven staan en door mijn grenzen niet af te bakenen. Hoe maak ik de juiste keuze? Want uit het verleden is gebleken dat ik meestal de verkeerde keuze maak. Dit is natuurlijk Chinees voor jullie, want jullie weten totaal niet over wat het gaat. Dus, ik hou erover op.
Effe afleiding zoeken...verzinnen...zuchten...
Ze stak een sigaret op en ging verder...'Je moet het zo niet bekijken hoor!'
'Hoe moet ik het dan wel bekijken?, vroeg hij.'
'Wel, kijk', terwijl ze rustig aan haar sigaret trok, 'je bent een ongelooflijk fijne kerel en ik kan ongelooflijk genieten van jouw aanwezigheid...maar...'
'Wat...maar?', onderbrak hij haar.
'Wel, het is niet eenvoudig uit te leggen en ik wil je ook niet kwetsen...maar je moet weten dat wanneer je iemand iets aanbiedt onder het mum: 'zonder voorwaarden', je achteraf niet meer op je daden kunt terugkomen. Je kan dat natuurlijk nog steeds, maar dan spreek je jezelf tegen.'
'Doe ik dat dan?', vroeg hij.
'In een zekere zin wel, ja', vervolgde ze rustig, en de asse van haar sigaret die ze niet tijdig afgetikt had in de asbak, viel op de vloer.
'Kijk, we hebben een aantal fijne dagen met elkaar doorgebracht... . Echter, wanneer ik je vertel dat ik bij een andere man ben blijven slapen, begin je mij dat te verwijten want je dacht dat we dichter naar elkaar toe groeiden en dat er iets tussen ons was. Wat in een zekere zin klopt, maar ik bleef erop staan: geen relatie. We hebben ons natuurlijk laten gaan en dat heeft het er niet gemakkelijker op gemaakt. Niet alleen voor jou, voor mij ook niet. Ik ben hier nu degene die met een schuldgevoel zit. En hoe meer ik erover nadenk, hoe gedeprimeerder ik me voel. Want het was zeker niet mijn bedoeling jou op een verkeerd spoor te zetten. Maar je mag het mij niet kwalijk nemen dat ik me heb laten gaan, want dat heb jij net zo goed gedaan. En ik ben inderdaad degene die hard had moeten blijven, maar jij had net zo goed afstand kunnen houden. Je wist ergens waar je stond. Net zo goed jij als ik, hadden behoefte aan geborgenheid en affectie. En nu maar klagen natuurlijk omdat ik mij terug distancieer... .'
'Tja, kan er ook niks aan doen, ik ben verliefd op je en ik hou van je, dan is het normaal dat ik me volledig wil laten gaan. Wanneer ik iemand graag zie, ga ik er volledig voor', repliceerde hij.
'Dat is inderdaad normaal ergens maar je kan je toch zo maar niet hals over kop in iets storten? Heb ik ook al zo vaak gedaan en het is me nooit goed bekomen' en zenuwachtig duwde ze haar sigaret uit in de asbak.
'Er is dan ook niets dat me tegenhoudt. Ik wil jou!', exclameerde hij.
'Maar ik zit wel met een groot probleem', fronste ze. 'Ik zie jou graag maar ik besef dat ik ook nog die andere man graag zie... .En ja, wat nu hé? Jij gaat natuurlijk zeggen dat ik voor jou moet kiezen en dat je me alles kan bieden, wat ik ook geloof. Maar ik kan die stap niet zetten of misschien durf ik ze niet te zetten, of misschien wil ik ze niet zetten! Ik weet het niet meer hoor. We hebben trouwens al een verleden, weet je', zuchtte ze.
'Ik kan enkel blijven herhalen dat ik je doodgraag zie, geen enkele vrouw is er in geslaagd om mij zo gelukkig te maken als jij toen. Geen enkele!' En zijn ogen vulden zich met een glans...
'Sorry, maar ik moet er nu zelf uitgeraken', zuchtte ze. 'Laat me nu even...en alsjeblief, dring je gevoelens vooral niet op aan mij want ik ga verstikt geraken en van je lopen.'
Ze stond recht. Keek hem even peinzend aan en kuste hem op zijn voorhoofd. Zei dag. Betaalde haar rekening en stapte naar buiten. De frisse lucht die ze inademde, bracht haar in een roes...'Waarom moet liefde altijd zo gecompliceerd zijn?', dacht ze bij haarzelf.
V.L.

Humor op msn, ook niet evident...

schandalig_stout_meisje zegt:
tot ziens hee...
schandalig_brave_jongen zegt:
baai
schandalig_stout_meisje zegt:

xx
schandalig_brave_jongen zegt:
ok, amuseer je, tot de volgende
schandalig_stout_meisje zegt:
xxx
schandalig_brave_jongen zegt:
x
schandalig_stout_meisje zegt:
x
schandalig_brave_jongen zegt:
mmmmmmmmmmmmmmmm
schandalig_brave_jongen zegt:
haha
schandalig_stout_meisje zegt:
tata (op de vingers tikken)
schandalig_stout_meisje zegt:
lebeblebeblebebe
schandalig_brave_jongen zegt:
was da ?
schandalig_stout_meisje zegt:
ken je dat niet van die reklame?
schandalig_stout_meisje zegt:
tongen draaien zogezegd
schandalig_stout_ meisje zegt:
lebbelebbelebbeleb
schandalig_brave_jongen zegt:
was buitengesmeten
schandalig_brave_jongen zegt:
wat is blebleble...
schandalig_stout_meisje zegt:
kijk eens eenbeetje terugwaarts...
schandalig_stout_meisje zegt:
trouwens, bedankt voor je aandacht van daarstarks hé
schandalig_brave_jongen zegt:
wat bedoel je ? met terugwaarts kijken ?
schandalig_stout_meisje zegt:
awel wat lebbelebbelebbe betekent
schandalig_brave_jongen zegt:
ik ben eruitgevlogen
schandalig_stout_meisje zegt:
hoe bedoel je?
schandalig_brave_jongen zegt:
geblokkeerd
schandalig_brave_jongen zegt:
wat is lebbelebbe
schandalig_stout_meisje zegt:
ok, ik kan volgen,
schandalig_stout_meisje zegt:
ken je die reclamespot niet van humo?
schandalig_brave_jongen zegt:
tongkussen ?
schandalig_brave_jongen zegt:
nee?
schandalig_stout_meisje zegt:
ja, tongen draaien zogezegd...lebbelebbelebbe
schandalig_brave_jongen zegt:
aah zoo, haha
schandalig_stout_meisje zegt:
amai dat is hier een speeltuin en springkasteel geworden op mijn zetel
schandalig_brave_jongen zegt:
allee ik ben weg
schandalig_brave_jongen zegt:
saluu hee
schandalig_brave_jongen zegt:
lebbelebbe
schandalig_brave_jongen zegt:
xx
schandalig_stout_meisje zegt:
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
schandalig_stout_meisje zegt:
dada
schandalig_brave_jongen zegt:
mmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm
schandalig_brave_jongen zegt:
dada
schandalig_stout_meisje zegt:
x

april 21, 2005

Give me a reason...



Tja...


Komt de gewone mens tot de wijsheid...,
dan is het een wijze.
Komt de wijze tot het besef...,
dan is het gewoon...een mens.

Goh, dat hadden we nu net nodig! Heb me net een voorraad van honderd condooms aangeschaft! Dju toch... .
Hoe komt het dat ik opeens zo misselijk word? Begin spontaan over te geven en het schijt vliegt tegelijkertijd, overal in het rond.




april 20, 2005

Schemering op de Leien




V.L.

Mededeling


Vermits mijn keel dichtgesnoerd zit en ik er geen woord meer uitkrijg, mijn hersenen vastzitten en dus inspiratie en motivatie ver zoek zijn, mij vingers verkleumd van de kou en dus niet kunnen typen, mijn ziel stil is geworden en er dus geen gevoel meer uit mij komt, doe ik het voorlopig op deze manier. Om toch maar niet volledig stil te vallen... .

INDRUKKEN

Het kleine wonder




V.L.

april 17, 2005

Muze

V.L.

april 16, 2005

De zon tegemoet

Dit heeft iets van de Provence...of vergis ik mij?


'Lavendel'



'Champagne'



'Flesje mineraalwater'



'Waar blijft dat eten?'



'Hmmm, Zeewolf met rucola, zongedroogde tomaatjes en gebakken patatjes...'



'Oude Franse bloemen'


Rarara, waar benne kik?

april 15, 2005

Blootsvoetse meisjes


V.L.

Eerste les Tsjechisch


Op aanvraag van Herman. Een liedje die ik zelf regelmatig zing, van kleins af aan al, en die ik heb overgenomen van mijn moeder.Sorry dat het weer over liefde gaat hé. Heb zo mijn redenen, heh...

Ej lásko, lásko
Ty nejsi stálá (2x)

Jako vodenka mezi brehama (2x)

Voda uplyne
Láska pomyne (2x)

Jako lístecek na rozmaríne (2x)

Vertaling: ( letterlijk dan, zelf zou ik het anders vertalen om het wat minder stroef te laten klinken)

Ej liefde, liefde
je duurt niet eeuwig (2x)

Zoals het watertje tussen de oevers (2x)

Het water stroomt voorbij
De liefde gaat over (2x)

Zoals een blaadje van een rozemarijn (2x)


(En dan zijn er nog tekentjes die voor de juiste uitspraak zorgen maar die natuurlijk niet op mijn toetsenbord staan, moet het nog instellen ;-) )

Golven


De liefde is zoals de zee...
Je moet je aan haar golven kunnen overgeven...




Het leven is ook zoals de zee...
Je moet je kunnen laten meevoeren naar ongekende dieptes...
Ik zeil rond en zie waar ik strand...
Een poosje laat ik ergens mijn ankers los
Waarop ik weer verder zeil
Op weg naar de zon...



V.L.

april 14, 2005

Mededeling !


Wegens bepaalde storingen, zoals het komen en gaan van beelden en tekst kan spijtig genoeg de soap 'Mooi en Medogenloos' niet verder uitgezonden worden.
Wij danken u voor uw begrip.
Het normale programma zal morgen hervat worden.

Badman


Hihi, kon het niet laten...leuk ontwerpje !




En kijk ook eens naar de rest...

Stop fighting

L'excessive



Die Carla Bruni en haar 'Quelq'un m'a dit' is echt een aanrader! Niet alleen heeft ze een prachtige stem maar is ook een natuurlijke schoonheid. Vind mezelf vaak terug in haar teksten. Ja, kan het niet laten...hier is de volgende:

L'excessive

Je n'ai pas d'excuse,
C'est inexplicable,
Même inexorable.

C'est pas pour l'extase,
C'est pour l'existence,
Sans un peu d'extrême,
M'est inacceptable.

Je suis excessive, *
J'aime quand ça désaxe,
Quand tout accélère,
Moi je reste relax.
Je suis excessive,
Et quand tout explose,
Quand la vie s'exhibe,
C'est une transe exquise.

Y en a que ça excède,
D'autres que ça vexe.
Y en a qui exigent
Que je revienne dans l'axe.

Y en a qui s' exclament
Que c'est un complexe.
Y en a qui s'excitent
Avec tous ces X dans le texte.

Je suis excessive... *

Je suis excessive
J'aime quand ça désaxe,
Quand tout exagère,
Moi je reste relax.
Je suis excessive,
Excessivement gaie,
Excessivement triste,
C'est là que j'existe,
Pas d'excuse, pas d'excuse.

Le ciel dans une chambre (Il cielo in una Stanza)


Quand tu es près de moi,
Cette chambre n'a plus de parois,
Mais des arbres oui, des arbres infinis,
Et quand tu est tellement près de moi,
C'est comme si ce plafond-là,
Il n'existais plus, je vois le ciel penché sur nous...
Qui restons ainsi,
Abandonnés tout comme si,
Il n'y avait plus rien, non plus rien d'autre au monde et
J'entends l'harmonica...mais on dirait un orgue,
Qui chante pour toi et moi,
Là-haut dans le ciel infini,
Et pour toi et pour moi.

Quando sei qui con me
Questa stanza non ha più pareti
Ma alberi, alberi infiniti
E quando tu sei vicino a me
Questo soffitto, viola, no,
non esiste più, e vedo il cielo sopra noi.
Che restiamo qui, abbandonati come se
Non ci fosse più niente, più niente al mondo.
Suona l'armonica, mi sembra un organo
Che canta per te e per me
Su nell' immensità del cielo
E per te e per me.

(Paroles et musique originales: Gino Paoli)
(Paroles françaises; Carla Bruni)

april 13, 2005

Broken heart


Al de vorige posts waren maar een façade...dit is hoe ik me écht voel vanavond...zucht


Verveling...


Verveelt u zich vaak op het werk? Hier...
Zijnde een gids voor genot & genoegens op het werk

Het verlangen naar tedere strelingen hoeft tussen negen en vijf uur niet onvervuld te blijven. En de liefdesgodin op de afdeling personeelszaken is helemaal niet zo onbereikbaar! In het oude India, waar de liefdeskunst floreerde, hebben de grote denkers van toen een verhandeling geschreven om te laten zien dat dagelijkse arbeid en erotisch genoegen best samen kunnen gaan. Deze legendarische gids voor romantiek op het werk is nu voor het eerst in modern Nederlands vertaald. Het behandelt belangrijke onderwerpen zoals het kiezen, versieren en behagen van je collega(s) tijdens kantoortijd en wat te doen in geval van onenigheid, impotentie of andere libidogerelateerde tegenslagen.


(uit uitgeverij Elmar/Nl)

Nymfomanie

Een man stapt op het vliegtuig en zoekt zijn plaats op. Terwijl hij zich nog aan het installeren is, kijkt hij toevallig op en ziet zowat de mooiste vrouw uit zijn dromen in het vliegtuig binnenkomen. Al gauw merkt hij dat ze zelfs regelrecht op zijn zitplaats afkomt. Van danige opwinding loopt er een hete rilling over zijn rug. Rustig en zonder enige speciale reactie neemt ze de plaats, rechts van hem in. Hij kan zich niet lang bedwingen en opent meteen de conversatie met de dwaze vraag: "Zakenreis of vakantietrip?"
"Nymfomanie-congres in Chicago", antwoordt ze droogweg.
Whauw!!!
Daar moet hij van slikken en tevens voelt hij zich meteen hevig opgewonden. Zo'n pracht van een vrouw zit hier rechts van hem en gaat bovenal naar een Nymfomanie-congres ook nog.
Met veel moeite probeert hij onverschillig te klinken als hij vraagt: "En wat is uw zakelijke rol op het congres?" "Ik geef er een voordracht", zegt ze. "Vanuit mijn ervaring probeer ik de meest voorkomende misverstanden omtrent seksualiteit uit de wereld te helpen."
"Echt waar?", zegt hij, terwijl hij nogmaals zijn opwinding inslikt. "En over welke misverstanden hebt u het dan?" "Wel", begint ze uit te leggen. "Een eerste misverstand is bijvoorbeeld dat Afrikaans-amerikaanse mannen het grootst geschapen zouden zijn, terwijl het in feite de oorspronkelijke Amerikaanse Indianen zijn, die die naam en faam waardig zijn. Een ander misverstand is dat Franse mannen de beste minnaars zouden zijn, maar in werkelijkheid zijn het mannen van Griekse afkomst die de beste minnaars zijn."
Plotseling...gegeneerd bloost de vrouw: "Mijn excuses, zegt ze. "Eigenlijk betaamt het niet dat ik dit hier allemaal met u zit te bespreken. Ik ken zelfs niet eens uw naam."
De man staat op en zegt vol overtuiging :
"Winnetou," en steekt haar zijn hand toe, "Winnetou Papadopoulos!"

De nieuwe Paus


Deze man als de nieuwe Paus? Mja, waarom niet...

Rozenmond


Roze jasje had ze aan

Krullen bij elkaar gebonden

Onder haar zwarte panty...,

Zwierig bloemenrokje aan

Nippend aan haar glas 'Cointreau'

Naast de toog tastend...




Many Roses... is haar naam.

april 12, 2005

Me gusta...

Yesterday, I decided to write in English from time to time. Just to practise a little bit the language and then at least some foreign bloggers can understand what I'm writing about. Why making such a fuss and not to write in a language everybody understands? And I presume most of the Dutch people here in the bloggosphere understand English? And when they don't want to read it? I think, most of the time it has something to do with a kind of laziness. While, perhaps they miss interesting things. 'But what do they care?', I think by myself. It's a personal choice and freedom.
I don't claim I have something interesting to write about. I do as anybody else...just doing my thing.
Well. Today I have been thinking about to stop for a week with posting. But, yeah, suddenly I had a feeling, and when you got this feeling, you have to go for it. There is a peacefull atmosphere here, with Vivaldi on the background. And Vivaldi is not only known because of his 'Le quattro Stagioni' , but... it's very beautiful anyway.
Last days, and maybe it has something to do with my birthday a few days ago. I have been thinking about life. And I started to read 'Veronika has decided to die' by Paulo Coelho.
I must admit, I recognized myself... . If I would decide to die, I would do it the same way as she did and thinking about the same things. Yes, it was like me who was lying there in her place. Peacefully and happy to leave this world behind.
But of course, when your time hasn' t come, then it hasn't come, what occurs in Veronika's story.
Strange, I could have died four times already. Not by suiciding me, but because of exceptional things that have happened to me. I'm not going further into detail. And every time I felt the force to survive and... I did. Otherwise I wouldn't be writing this.
Sounds maybe quiete gloomy what I'am writing now, but it's not.
I think everybody wonders from time to time what the meaning is of our existence and the purpose in our lives.
And everybody has to find this out for him/herself. Well, I think knowing my purpose and even then... . I had to face the reality last days and I found out I was busy with escaping from things in my life the last two months. And of course, if you run away from yourself and the reality, the problems get more complicated. You don't solve problems by running away from them!
I was wondering if I'm not already whole my life running away from things happening in my life and just hide them somewhere.
And what happens now? For example: sorrow. Instead of getting rid of it, it seems to grow stronger. Is this tipical for my age, getting older? Or has it something to do with me, individually? My deepest sorrow is my seperation from my family when I was nine years old. And I thought it would get better with the years. And although I still have contact with them, sometimes I feel like a stranger. And I think, from time to time, I feel everywhere like a stranger. What's this shit? I also found out, till know I did not manage to shine at something. So many directions I could have taken, so many things I could have been, none I've succeed to pursue! What a mess! I'm just a mixture of whatever. At the other side I'm the sunshine and the strenght in many people their lives and I help where I can. I may not forget that! Maybe it's that the problem? Maybe I was too busy with helping and supporting the others and forgot to be busy with myself. Well, it's getting time... .

april 10, 2005

Mechaniekjes van Panamarenko


Deze postkaart heb ik eergisteren in mijn bus gekregen.



Fijn...want ik hou van zijn genialiteit...
en naast een poster heb ik nu ook een postkaart van deze genie.
Jaja, een kinderhand is snel gevuld... .

Met wiskundige formules kan je niet spelen omdat functies niet worden begrepen.
Het kost dan ook jaren iets te verstaan van wat je doet of maakt
omdat die abstracte puzzels op zichzelf lastiger zijn, dan de projecten.
Wanneer het uiteindelijk lukt, de boel te kraken ontstaat er iets,
inzichtrijk en waardevol, over de werking van de dingen,
een grenzeloos heelal van wonderlijke variatie.
Panamarenko, 2002

april 09, 2005

Verwonderlijking deel 6


Allé zeg. Ik ging eens kijken in mijn archieven en het is alweer een maand geleden sinds deel 5. En mijn post over de Tsjechische animatiefilm moet ook nog steeds komen. Teken dat er te veel in mijn hoofd zit en dat er gewoon te weinig tijd is om alles te doen wat ik wil doen.

Goh, heb me weer goed vermaakt de laatste dagen. Gisteren mijn verjaardag gevierd. Een dineetje gegeven voor zes man. En natuurlijk, weer typisch aan Verca... . In plaats van dat ze iets simpel kiest om klaar te maken of enig voorbereidingswerk treft... . Neen ze stond weer bekan een hele tijd in de keuken... .
Maar de vrienden die ik uitgenodigd heb, konden het wel goed met elkaar vinden en als ik dan kreetjes vanuit de living tot in de keuken hoor...zo van 'Oh, heerlijk' en 'Mjam, dit is echt wel lekker'. Tja, dan kan mijn plezier echt niet op om mensen zo te laten genieten en dan kan het niet zo veel kwaad dat ik zelfs niet op mijn eigen verjaardag genoeg tijd heb kunnen doorbrengen met mijn vrienden.

We hebben wel laat gegeten, 23.20h. Euh...ja, sé, heb de bereidingstijd alweer eens deftig onderschat. Maar het resultaat, tja, was zéér geslaagd. Het resultaat was een soort visbouillabaise met aardappelpannekoekjes. Was niet van plan een bouillabaise te maken maar is het wel geworden achteraf bekeken. Wou voornamelijk een lekker gekruide, rijkelijke groentenjus op basis van sappige tomaten en andere groentjes. Had het eigenlijk net zo goed in een soepbord kunnen serveren.
De vegetariërs hebben hun eten eerst gekregen omdat ze hun laatste tram moesten hebben. Dezelfde versie maar dan met gekruide balletjes in plaats van vis en scampi's. Ze hebben alles opgegeten en waren er kompleet van weg. Tja, ook al gingen er een ciabatta en een turks brood met sesam aan de hapjes vooraf. Ze hadden toch wel een reuzehonger. Heb een deel van het heerlijk dessert, dat een vriend voor mij heeft bereid dan maar meegegeven. Door het te laat eten, zijn we met zijn allen natuurlijk niet lang kunnen blijven natefelen. Iemand anders moest dan weer om éen uur naar Café Capital een optreden gaan zien.
Soit, het belangrijkste is dat iedereen zich vermaakt heeft en dat ik weer eens met mijn kookkunsten mensen kon behagen!

Eergisteren ben ik dan weer met mijn vriend 'De Indringer' , van Frank Van Mechelen, gaan zien. Waarin een prachtige vertolking van Koen de Bauw. Ik heb het altijd gezegd...doordat er te weinig subsidies waren in het verleden heeft de Belgische cinema en muziek, lang in een donker hoekje gezeten. Sinds een paar jaar is daar een serieuze verandering in gekomen en kennen we een waarlijke opkomst van de Belgische film en muziek. Zowel in Wallonië als in Vlaanderen. En krijgen we hier te maken met de ene kaskraker na de ander op gebied van film. Ik ga al een paar jaar geen enkele Belgische productie uit de weg.
Ja ja, veel kwaliteit hier. Bij 'De Indringer' vind ik het fotografisch aspect heel mooi, veel close-ups van intense emoties. En het verhaal zit ook goed in elkaar.

Na deze lekkere film zijn we eens voor de verandering in café Het Zand beland, lang geleden. En ik drink dan natuurlijk altijd een groot glas Guiness in zo'n Iers café.
Al genietend van de ongelooflijke goede muziek die er werd gedraaid die avond, kwam er een oudere man bij ons zitten. Hij sprak me wel aan omwille van zijn granenogen, zoals die van Lee van Cleef.
Bleek een zeeman te zijn en met de hele wereldwijsheid in zich. En ja hoor, we zijn er op los beginnen filosoferen. Over Jung, Darwin, Marx en blabla, over man en vrouw, over de maatschappijgeest en blabla en over zijn reizen en vrouwen.

Was aan het denken wat ik de dag erop zou kopen met mijn cadeaubon van vorig jaar. En toen ik zei dat ik met mijn cadeaubon niet genoeg zou hebben wanneer ik moest bedenken welke boeken en cd's ik nog wel zou wilen kopen, vroeg hij meteen: 'hoeveel moet ge hebben? Ik heb geld genoeg.' 'Welja, vijfhonderd euro', zei ik voor de grap. Haalt die zijn portefeuille tevoorschijn en legt dertig euro op de tafel ! Ik zei: 'dit is een grap zeker?'. 'Nee, zeker niet', zei hij. 'Geld is geen probleem voor mij en ik kan het missen, dus waarom niet weggeven? '
En hij stopte het geld in mijn portefeuille. Hij wou het niet hebben en ik heb het geld dan maar laten zitten... .En kocht erna tenminste een pakje sigaretten voor hem, want voelde me eenbeetje gegeneerd. Heeft hij daarna ook nog eens alle drankjes betaald... Ja, amai... .

Mijn vriend en ik zijn daarna nog in de Pallieter verzeild geraakt en waren ons aan het verwonderen over die man. En zijn laat in bed beland... .
Daarstraks ben ik met mijn cadeaubon van 20 euro, van een jaar geleden, geldig tot en met 09/04/2005, naar de Standaard gestapt. En toen ik binnen was, realiseerde ik mij opeens welke boeken ik al zo lang had willen lezen, maar er zo lang mee gewacht had. Kreeg de zin om te lezen en niks anders dan te lezen, serieus te pakken, haha. Heb me weer niet kunnen inhouden en heb zelf dertig euro opgelegd. Toch wel een mooi cadeau zeg. Vijf boeken. En dit zijn ze:

  • Veronika besluit te sterven van Paulo Coelho. (Heb zijn boek De alchemist al gelezen, een prachtig sprookjesverhaal met de filosofie: het toeval bestaat niet, waar ik zelf sterk in geloof.) Ben meteen beginnen lezen in de tram op weg naar huis. Ook al ben ik nu met twee andere boeken bezig, die moeten dan maar even wachten. Grappig om telkens mijn naam tegen te komen in dat boek.
  • Dan maar ineens ook het boek Aan de oever van de Piedra huilde ik, ook van Coelho, gekocht.
  • De geschiedenis van mijn kaalheid van Marek van der Jagt, een tip van de Woordenaar
  • Walging van Jean Paul Sartre die ik ook al een eewigheid geleden heb willen lezen en ten tot slot...
  • Lolita van Vladimir Nabokov. Was verrukt van zijn Heer, dame, boer en met Lolita is hij wereldberoemd geworden.

En nu wou ik dat ik tien ogen had en al die boeken tesamen zou kunnen verslinden. Eens ik vertrokken ben, ben ik vertrokken en zijn die boeken op twee weken tijd uit als ik de tijd ervoor neem, heh. Er heerst hier een vredige rust en orde in mijn woonkamer, voel me koning te rijk, hier alleen met mijn nieuwe aanwinst. Dus voilà, vanavond stort ik mij verder in de wereld van Veronika, die besloten heeft om te sterven. ;-).

april 07, 2005

Bookchain pursuit

As you can see, I kept my promise, I'll write this in English. Auwah. What I've started now?
Well, I got this blogger's questionnaire about books from Mr. Non Tibi Spiro, who has stewed me upon this task. The purpose is that I answer those questions and then pass them on to three other bloggers. When they have answered their questions they need to pass on the baton to another three bloggers, ect.
Ok, here we go...and don't laugh... . I start to laugh with myself now. I'll see if this is as simple as Guy pretends.

You're stucked inside Fahrenheit 451, which book do you want to be?

Well, you're talking here about to be burned as a book or not to be burned? I wouldn't like to be burned alive... I can imagine how it feels, after having an 'urticaria' a few months ago, haha.
But, if I have to answer the question, let's think...euh...Jesus, that's a difficult one, I'll be happy to have this one behind my back. Oh, yeh, I found it : ' Forgiveness, a bold choice for a peaceful heart ' by Robin Casarjian. This book gives you a different perception on people. In other words, if you open your heart to other people, you 're able to see more behind their attitude and can manage to have a better communication with them. What is in my nature, I must admit. Ok, next one... .

Have you ever had a crush on a fictional character?

Another difficult one...ahum. Thanks Guy ! ;-) Well I like Winston, the character in '1984' by George Orwell. I don't really have a crush on a fictional character and yeh, maybe I forgot. But in this book, I like the way he copes with his thoughts and with his (normal human) feelings and longings in opposition to the fucking totalitarian system.
Pfffw, this one was realy tough.... Ok, next one... .

The last book you bought?

Henry miller and his 'Tropic of Cancer' I still have to read.

The last book you read?

Vladimir Nabokov and his 'King, Queen, Knave'. It' a story about a wealthy man who's being cheated by his wife with his nephew. Both of them try to kill him. A very amusing book, full of absurd situations and irony. As a devotee of absurdism, I just have swallowed this book! That's why I'm a lover of Quentin Tarantino's movies too. But that's off topic of course.

What are you currently reading?

For the second time I'm reading now 'Dreams' by C.G.Jung, because I want to publish a post about this issue in the near future... . The book handles analysis of dreams in the period he was working together with Sigmund Freud and the period after, his own experiences. I use my own dreams to analyse myself too, haha.
And the other book I'm reading in the meantime is 'Lady Chatterley's Lover' by D.H. Lawrence, the book which was forbidden because of his pornograhique character, heh... .

Five books you would take to a desert Island.

' Politea' by Plato. Maybe I can finish the book then finally, because I still haven't finished it. I got stucked in the middle a few years ago.

My favourite short story tellers: Roald Dahl and his 'All short stories ' ( no children bed-time stories, but I like his children's books too ;-) ) and Edgar Allan Poe, 'Thirty famous stories'. I have a crush on those ones.
Still two to go... .

The adventures of 'Mach a Sebestova', written by Milos Macourek (writer and screenplayer), illustrated by Adolf Born . The book is one of my favourites from my youth and...still is. There has also been made a Czech cartoon of Mach and Sebestova, by Macourek and Born. And look what I have found...I' ve been watching Vecernicek every evening and still now, when I go back to visit my family, I watch the cartoons if I can. Sorry, here goes my devotion for the Czech (animated) cartoons and animation... . An damm, I'm getting very nostalgic right now!

'The Adventures of Robinson Crusoe' by Daniel Defoe, also illustrated by Adolf Born, who also has designed an animationfilm about the Adventures of Robinson Crusoe. I'm also very fond of.
Who are you going to pass this stick to (3 persons) and why?

At first place to Charlo (Charlo's basket of Randomness) because he's new in the blogosphere, I'm very curious and want to tease him a little bit as well ;-). He has also a lovely sense of humour and I found him interesting. I think he can write well too.
I'm also going to pass on the stick to 'Woordenaar', because he's interested in literature and poetry as I can read, so I'm curious too.
And the third one goes to...Tom Cobbaert, he's an historician and works as a scientific archives assistent at the ADVN.

Good luck fellows! You may write the questionnaire in Dutch of course.

april 06, 2005

De esthetiek van de katholieke ethiek


Bon, omdat het nog maar recent gebeurd is dat de paus zijn laatste ademtocht uitblies, heb ik dan maar besloten om een post te schrijven over al dan niet zijn schuldig zijn aan bepaalde zaken in deze wereld.

Zo, ben ik al verscheidene meningen tegengekomen, begonnen bij Herman met deze post. Om hierna te belanden op deze van de Zeveraar, en niet te vergeten, de Muggenbeet met deze post en zijn reacties. Ook SBlog geeft zijn mening. Op het einde ben ik beland bij Draakje en haar mening over het lijden van de Paus in de pauselijke perikelen. En niet te vergeten natuurlijk mijn eigen postje. En er zullen er nog meer zijn maar het is duidelijk, de meningen zijn verdeeld.

Jullie hebben er misschien allemaal jullie buikje van vol maar ik vond het toch een interessant gegeven om even die verscheidenheid in meningen aan te halen. En zo komen we bij de 'esthetiek van de katholieke ethiek' en de esthetiek in het leven. Even de twee termen, 'esthetisch' en 'ethisch' eerst verklaren om geen verwarring te zaaien :

  • esthetisch: mbt. de waarneming/beoordeling van het schone
  • ethisch: moreel

Ik dacht om misschien eens bij de tien geboden te beginnen en zo enkele geboden in een tekst te gieten rond de ethiek van het katholicisme tegenover de esthetiek in het leven van een mens. Ook wil ik even vermelden dat ik enkel een aanhanger ben van mijn eigen filosofie.

De Tien Geboden :

Even in versvorm vermelden voor een overzicht:

  1. Bovenal bemin één God
  2. Zweer niet ijdel, vloek nog spot
  3. Heilig steeds de dag des heren
  4. Vader moeder zult gij eren
  5. Dood niet, geef ergernis
  6. Doe niet wat onkuisheid is
  7. Vlucht het stelen en bedriegen
  8. Ook de achterklap en het liegen
  9. Wees steeds kuis in uw gemoed
  10. Begeer nooit andermans goed

Vooreest wil ik vermelden en van die stelling wijk ik geen millimeter af. Een [Gods]-[dienst] is volgens mij enkel gecreëerd om macht te hebben over- en om orde te kunnen handhaven tussen- de mensen. Mensen die hetzelfde nastreven zijn hanteerbaarder en creëren minder problemen.

Waar P.Johannes Paulus II zich altijd voor heeft ingezet, zijn de mensenrechten, vrede tussen de volkeren, vrijheid en gelijkheid. Zowel op het politiek als op het sociaal vlak. Door de ogen van God is iedereen gelijk, ja, dat klopt, we zijn allemaal mensen. Maar over heel de wereld is er een grote ongelijkheid. Voor de wet zal iedereen gelijk behandeld worden maar in het dagelijks leven zien we al gauw dat het niet zo is. Zo ervaren mensen dat er een enorme verscheidenheid heerst in de wereld: verscheidenheid aan godsdiensten, gewoontes, culturen, waarheden en waarden, man of vrouw, en groeien hier maar al te vaak haatgevoelens uit en gevoelens van onbegrip en onverdraagzaamheid. De Paus heeft echter nooit de 'niet-christelijke' godsdiensten en andere culturen ontkend of miskend. Maar voor God en de paus mag iedereen gelijk zijn, tussen de mensen zelf heerst er niet altijd en overal gelijkheid.

Over vrijheid gesproken. Wat is vrijheid? Volgens het katholicisme is het waarschijnlijk zich vrij kunnen bewegen in dit leven als mens, mits de naleving van de tien geboden uiteraard. In het dagelijks leven, gelovig of niet, zou het mogen betekenen dat iedereen dat voor zichzelf invult, wat hij of zij belangrijk acht na te streven.

Velen gelovigen laten zich tegenhouden omdat de kerk het anders voorschrijft. Om een stom voorbeeld te geven : je wilt als katholieke vrouw een carrière uitbouwen, waarin een kind niet past, maar mag geen condooms gebruiken, geraakt zwanger en mag ook geen abortus plegen. Daar gaat dan hetgene wat je wou nastreven. Terwijl dit een individuele vrijheid zou mogen zijn.

De Paus streefde voor trouw binnen het huwelijk, geen sex voor het huwelijk, geen promiscue gedrag m.a.w. niet rondneuken en algemene onthouding. Dit ter bescherming van de indivuduele gezondheid, ter voorkoming van de SOA en ongewenste zwangerschappen. En dat je je dus op die manier kan beschermen en geen condooms hoeft te gebruiken dan. Richtte zich naar heel de wereld maar vooral naar Afrika waar in vele landen, het als normaal wordt beschouwd dat de man regelmatig van partner wisselt. Owé, als een vrouw dat doet, ze wordt gestenigd of afgemaakt of verstoten.
Wat ze bijvoorbeeld in Egypte doen, is een vrouw besnijden opdat ze dan sexueel niet zou kunnen genieten en zo de kans op overspel kleiner is. Maar daarmee is natuurlijk het probleem niet opgelost, want de mannen mogen wel overspel plegen. De Paus zijn afkeuring voor het gebruik van condooms ( En mensen! Dit ben ik echt wel gaan opzoeken in Wikipedia) heeft de voorkoming van het Aids-virus, met name Afrika ernstig gehinderd . Veel mensen in Afrika zijn rooms-katholiek. De Paus had een belangrijke rol kunnen spelen in de preventie van Aids door het condoomgebruik toe te staan of te propageren. ( Hij was wel niet tegen medicijnen, maar er bestond geen medicijn tegen Aids.) En zeker in de arme delen van Afrika waar de hongersnood het grootst is en waar er overbevolking is, waren ze welkom. Meer mondjes, betekent meer voedselvoorziening en dat was er niet. Veel kinderen waren bij hun geboorte gedoemd om al gauw terug te sterven.
Naar de individuele vrijheid toe, kiest men zelf of men al dan niet een condoom wilt gebruiken. Maar als er geen voorhanden zijn, gelovig of niet. Monogamiteit of volledige onthouding was voor hem de oplossing. Maar als je bedenkt dat zelfs een maagd ook Aids kon krijgen...daar gaat het principe dan.

Het katholicisme heeft het trouwens altijd al moeilijk gehad met de menselijke 'lusten', die worden gelinkt aan het duivelse en vaak door een slang worden gesymboliseerd. Eva die door de slang in verleiding komt om van de appel te eten. Remember?

Echter biologisch-wetenschappelijk gezien is de hormonale huishouding van een mens een fascinerend en soms boven alle verstand gaande iets. In Afrika is het zeker moeilijk omdat ze daar heel natuurlijk leven en afgaan op hun instincten en hormonen. Dus condooms, meer dan welkom!
En zijn afkeuring voor homoseksualiteit en transseksualiteit viel ook niet overal in goede aarde.

Over primitieve stammen gesproken, even toch vermelden tussen haakjes. Moet ik alweer aan de Indianen en de Aboriginals denken die er een eenvoudige levenswijze op nahielden, vredig leefden en gelukkig waren met de middelen die ze hadden en wij als geciviliseerde mens daartussen moesten komen, hun eigenheid afbraken en hun land afpakten. Daar heb ik het nog steeds moeilijk mee. De blanke die zich overal moest opdringen met zijn geciviliseer en zijn ziektes verspreidde.
En de natuur hield zich uit zichzelf in evenwicht, tot de mens afgekomen is met medicijnen, men een hogere levensstandaard verkreeg maar hierdoor ook voor overbevolking zorgde.( Alhoewel dat ik blij ben dat ik nog leef, want had al normaal gezien vier keer dood geweest zonder medicijnen en chirurgische ingrepen.)

In het katholicisme is ook het gebod, gij zult niet doden héél letterlijk opgenomen, zo blijkt.( Ondanks dat er in heel de wereld er op los gemoord wordt en de Paus dit toch niet heeft kunnen verhinderen. Ondanks zijn streven naar vrede tussen de verschillende godsdiensten en culturen. Maar dat ligt dan ook eerder aan de anderen dan aan de paus. ) De dokters zijn gebonden aan hun eed, elk menselijk leven proberen te redden. En dan komt men bij de esthetische questie 'euthanasie'. De paus was tegen abortus, doodstraffen en euthanasie uit respect voor het leven.

Buiten de katholieke visie op euthanasie, stelt men zich natuurlijk de vraag rond het 'esthetisch leven'. Mag de mens over het recht beschikken om een einde te maken aan zijn leven? Wel, mijn persoonlijke mening is, ja, en zeker wanneer men zich de vraag stelt of het nog zinvol is om als een plant te blijven leven tot de dood intreedt. Ook bij de mensen die ontzaggelijk veel afzien en vol morfine gestopt worden, terwijl die mensen niet liever hebben dan uit hun lijden verlost te worden. Wel, iemand laten leven terwijl die aan het afzien is en er om vraagt om te mogen heengaan, maar mag niet, is bij mij gelijkgeschakeld aan sadisme.
Hetzelfde voor mensen die zelfmoord plegen. Het zijn meestal de overgevoelige zielen die spijtig genoeg de realiteit veel te helder zien en de zwaarte ervan niet meer kunnen dragen. Waarom blijven als ze het gevoel hebben dat ze het niet meer aankunnen en als geen enkele vorm van therapie hen nog helpt om van dat idee af te geraken? Eens het in hun hoofd zit, geraken ze er moeilijk vanaf. Zo zei eens een vriend van mij, die nog steeds nauw aan mijn hart ligt, dat hij toch niet hoefde te blijven omdat de anderen behoefte hadden aan hem? Welja, je kan hem bekijken als een egoïst, maar de anderen zijn dat net zo goed. Na een maand dit gezegd te hebben, maakte hij een eind aan zijn leven. En ook al mis ik hem nog steeds, toch heb ik alle respect voor zijn keuze.

En laten we dan ook niet vergeten dat er op vlak van scheidingen binnen de katholieke sfeer nog steeds een taboe heerst. De gelofte afleggen, trouw zijn en 'samen tot de dood ons scheidt'. Een mooie symboliek maar heeft al voor zovelen problemen en vooroordelen gezorgd. Aan de ene kant doet men meer de moeite om bij elkaar te blijven maar als het echt niet gaat, dan gaat het niet. Een mens mag op dat vlak vrij beslissen, vind ik, zonder scheef te worden bekeken. Van een vriend die prof is aan een Unief, nog onlangs het verhaaltje gehoord over een man die de perfecte kandidaat was voor een betrekking maar omdat hij gescheiden was en hij in een katholieke Universiteit te werk zou gaan, werd hij niet aangenomen. Ik denk dat dat voorbeeld genoeg zegt... .

En ten slotte, ga hier afronden. De Paus was een geliefde man bij velen omwille van zijn positieve nastrevingen: liefde, vrijheid gelijkheid, vrede, deugdzaamheid en ga zo verder... . Ook schreef hij zijn voordrachten altijd zelf, sprak met eigen woorden en schreef ook een aantal documenten*. Iedereen zijn geloofsbelijdenis en verdriet dat ermee gepaard gaat, maar die massahysterie is er te veel aan. En heeft hij voor mij meer weg van een sekteleider dan wat anders en sluit het katholicisme aan bij het extreme.
En natuurlijk zoals bij elke belangrijke gebeurtenis, stond de media al klaar met haar documenten, die ze al voor zijn dood heeft voorbereid, om ze te lanceren en komt er natuurlijk vanalles naar boven na zijn dood, tot mishandelingen van kinderen door priesters toe. Met andere woorden, we worden alweer overstelpt door overinformatie wat ook onesthetisch is en puur gericht op sensatie.

*Documenten van de Paus:

Johannes Paulus II heeft veertien encyclieken het licht laten zien. In deze documenten waarin de kerkelijke leer wordt uiteengezet, heeft hij volgens een duidelijk patroon gewerkt aan de beschrijving van het geloof op wezenlijke punten. Ook in apostolische brieven, exhortaties en andere documenten heeft paus Johannes Paulus II talrijke kwesties aan de orde gesteld. In Mulieris dignitatem bijvoorbeeld belicht hij de waardigheid van de vrouw. In Ordinatio sacerdotalis onderstreept hij dat de priesterwijding is voorbehouden aan mannen. In Familiaris consortio benadrukt de paus de centrale plaats van de christelijke familie in de moderne wereld. Reconciliatio et paenitentia bevat een pleidooi voor het sacrament van boete en verzoening. Van groot belang zijn verder het Wetboek van Canoniek Recht voor de Latijnse ritus (1983) en de Katechismus van de Katholieke Kerk, die in 1993 verscheen.

Amen.


(Bronnen: voor de documenten van de paus, gehaald uit 'katholiek Nederland' )


april 05, 2005

Stomme Blogger


Stel ik mijn eigen gewoon aan, zeg. Daarnet zitten prutsen aan een post die te breed was, waardoor heel mijn rechterkolom naar beneden gezakt was. Heb de post verwijderd uit mijn blogger...maar ze bleef staan op mijn blog. Doch, i.p.v de post te verwijderen, had ik ze als draft bewaard en dan verwijderd.
Ja, paniek alom en heb zelfs al een hulpoproep gepost. Toen ik de hulpoproep aan het posten was, bleek de vorige post uiteindelijk toch verdwenen te zijn.
Wilt dus zeggen dat ik gewoon te snel ben en dat die stomme Blogger niet kan volgen. Heb het nochtans vermeld in mijn gebed onlangs: 'en leid ons in bekoring, maar verlos ons van de technische mankementen'.
Soit, eind goed al goed... .

april 04, 2005



Vele maanlandschappen heb ik betreden...
de schoonheid aanschouwd...
van het mirakelspel
in ons universum
V.L.

april 03, 2005

Roddels


'Laat de koeien loeien
de bloemen bloeien
en eenieder
met zijn eigen moeien.'



Aan alle hobby-roddelaars uit de 'Nieuwe Linde':



Tussen mij en mijn vriend gaat het uitstekend goed!
Op alle vlakken! Gelieve dit te verspreiden... .

Heb toevallig gisteren iets vernomen dat me totaal niet aanstond. Er zijn blijkbaar mensen die menen dat het aanhalen van een persoonlijk probleem, (delen is helen) met de bedoeling daar een beter zicht op te krijgen, (eerder een noodkreet, van 'help, wat moet, kan ik doen of veranderen') dat verwarren met iets dat verspreid dient te worden.
Wanneer ik iets persoonlijk vertel en daarbij uitdrukkelijk vermeld dit voor zichzelf te willen houden, dan is dat zo. Zo blijkt dat wanneer je vermeldt dat iets een geheim is, dát juist verspreid zal worden. Goed nieuws kruipt, slecht nieuws loopt. Sorry, maar ik dacht dat ik met volwaardige, volwassen mensen te maken had! Mensen die mij nauw aan het hart liggen en waarvan ik dacht dat ik ze kon vertrouwen!

Al een geluk dat ik het tegen de persoon in kwestie al zelf had verteld. Men kan dan niet echt van een roddel spreken. Maar stel je voor dat die het niet had geweten? Al eens aan de consequenties gedacht?
Maar goed dat ik dit te weten ben gekomen want dit geeft me nog maar eens een beeld over met wie ik te maken heb en weet dus ook dat de gesprekken voortaan over zeer beperkte zaken zullen gaan.
Ik heb een hekel aan mensen die vissen, zaken uit jou proberen te halen, om achteraf te gebruiken om een welbepaalde sfeer te creëren. Als er mensen zijn die de persoon in kwestie niet eens in zijn ogen durven te kijken omdat ze zich gegeneerd voelen, dan kan ik maar een ding zeggen:

Het is niet, wanneer iemand bepaalde zaken vertelt over iemand, in relatie met zichzelf, je dan een beeld moet opbouwen over die persoon, dat overeenkomt met wat de ander vertelt.
Dit is gewoon heel 'zwak', om het simpel uit te drukken.
En ik zal maar meteen zeggen, ik ben niet vatbaar voor wat anderen roddelen en wat de anderen over mij of over wie dan ook die ik graag heb, zeggen. Mensen hebben mij maar al te vaak een verkeerd beeld van iemand proberen op te dringen. Ik wil hiermee zeggen dat ik afga op eigen bevindingen en gevoel.Ga je eigen weg en laat de mensen praten weet ge wel.

Dus hou a.u.b op om verhalen van anderen als een discussieobject te gebruiken. Als ik over mijn problemen vertel, met de bedoeling mijn hart te luchten, dan moeten jullie dat niet als informatie verwerken voor jullie zelf en jullie bemoeien (advies vragen en krijgen is altijd welkom, meer moet dat niet zijn) . Neen, dan zouden jullie moeten weten dat het gewoon een geladen moment is waarop je vanalles kwijt moet. Wat jullie ook soms hebben... ( ken jezelf zou ik zo zeggen). En dat dat ook wel eens kan veranderen... .
Ik stel voor dat jullie een tijdschriftje starten met de titel: De Nieuwe Linde: allerverstste en geupdatede roddels.
Dan zijn jullie tenminste op een creatieve manier bezig.

Doch neem het jullie niet kwalijk, we zijn allemaal mensen en we roddelen allemaal wel eens. Kakelen kan iedereen, maar eieren leggen niet. Maar, dat ik dat niet meer ter ore krijg, want dan gaat het kot te klein zijn!
Ik heb mijn leven, jullie hebben die van jullie. Laat het zo.
Voor mijn problemen zal ik voortaan mijn échte vrienden aanspreken.


Ongehoord (vervolg)

Heb een ongelooflijke, gezellige namiddag gehad met Hannes. Jullie gaan denken, 'na dat verhaal van vanmiddag?'.
Neen hoor, hij is niet altijd zo druk en lawaaierig...kan zelfs soms een paar uren zoet zijn met tekenen of computerspelletjes .
Ben dus met hem naar de speeltuin geweest en we hebben ons kostelijk geamuseerd. Mijn boek over droomanalyse, door C.G. Jung, heb ik niet onafgebroken kunnen lezen en heb die dan ook, terzijde gelaten uiteindelijk. Alhoewel ik ongelooflijk in stemming was om mij in dat boek voor een tweede maal te verdiepen, want wil daar iets over posten binnenkort.
Vond het toch belangrijker met Hannes te spelen. Dus... we hebben geschommeld, gevoetbald, gewipt en gelachen... .
Daarna huiswaarts. Onderweg vroeg hij mij om een cola, niet zomaar een cola, neen ergens binnen een cola gaan drinken. ' Tiens, dat is nieuw ',dacht ik. Durfde met hem niet echt op café te gaan , omdat ik ten eerste vind dat kleine kinderen daar niet horen. Meestal vervelen ze zich steendood en beginnen dan wat vervelend te doen.
Maar ook omdat hij telkens (van de héél weinige keren) scènes maakte, en dan zak ik altijd door de grond... .
We gingen dus langs El Barrio (de eigenaar is een kindervriend), maar die was nog niet open en toen wees Hannes naar De Nieuwe Linde. ' Kom op, dan maar ', zei ik. Was benieuwd.
Heel vrolijk, welgemutst en zelfverzekerd stapte hij dat café binnen. Ik zei tegen hem : 'eerst handjes wassen, kom'. Ze zagen er niet uit, hij had handen als die van een havenarbeider.
Zonder tegenpruttelen...' Wow', dacht ik.
Terug uit de WC gekomen, zette hij zich spontaan op een kruk achter de toog, waarop ik tegen de Dirk, de eigenaar, al schertsend zei: 'dat wordt een goeie tooghanger als hij dit al uit zichzelf doet!'
Wanneer hij zijn colaatje had gekregen, stelde ik voor om buiten op het terras te gaan zitten. Dat zag hij wel zitten.
Jeetje, wat genoot ik van zijn samenwerking en optimisme.
Op het terras zaten twee mensen die ik kende en we zijn beginnen babbelen over Hannes, ze hadden hem nog nooit gezien. Hannes stelde zich heel open tegenover hen en vertelde honderduit, half duidelijk, half...wat gebrabbel. Hannes weet zich bij de meesten geliefkoosd te maken. Hij is ongelooflijk charmant.
En nu komen we tot de essentie van Hannes. Moest eerst het voorgaande vermelden om een beschrijving te geven van hem. En dat is nog maar een begin... .
Wat nu volgt, geloof me, daar kan ik een boek over schrijven. Hannes heeft namelijk een lichte tot middelmatige vorm van 'autisme'. Het autismespectrumstoornis is heel uitgebreid en ik zou hier eigenlijk nog een volgende post over moeten schrijven, wat ik ook ga doen. En niet alleen heeft hij autisme, hij heeft ook ADHD.
En daarom dat het er zo hectisch aan toe ging vanmorgen. Omdat mijn apotheker 'Rilatine' heeft geweigerd te geven, zonder doktersvoorschrift. Normaal ergens, maar een noodgeval! Door wat probleempjes heb ik die voorschrift niet tijdig in mijn handen gekregen, wat de school regelt.
Ze gingen het opsturen naar mijn ex. Ik verzekerde de apotheker dat hij het voorschrift maandag zou krijgen. En hij kent mij, kom daar altijd rilatine halen. Hij zei: ' dat is net hetzelfde als ik jou morfine zou geven.'
En dat vond ik ONGEHOORD, want voor hetzelfde geld was ik er niet aan geraakt, met alle gevolgen vandien... Je kan de behandeling niet zomaar abrupt stoppen en is zelfs gevaarlijk. Ik dacht dat er meer vertrouwen was tussen de apotheker en mij. Heb dit nog nooit meegemaakt... .
Kwam mijn buurvrouw tegen en vertelde haar in 't kort, het verhaal. 'Ah, neje, daar moet ge niet naartoe, da's een serieuze katholiek', zei ze. Moest even lachen... .Maar grappig was het niet.
Ik was dus doodongerust vanmorgen en kreeg maar geen antwoord van mijn ex ,die ik de dag voordien had gebeld. Toen de telefoon opeens ging en mijn ex mij vertelde dat hij het niet kon brengen maar dat zijn vrouw mij de rilatine ging bezorgen
Oef... .
De volgende keer iets meer over dit alles en niet te lang hoor... .
V.L.