juni 30, 2005

Zelfportret

Ter gelegenheid van dichters op dinsdag... mijn bijdrage

Reflecties


Wanneer ik mezelf zie,
Dan is het in jouw ogen... .
In jouw ogen vind ik mezelf mooi,
In jouw ogen gaat de wereld voor mij open,

In jouw ogen vind ik mezelf de moeite waard,
Ja... in jouw ogen vind ik mezelf steeds weer...


Reflecties van mijn ziel,
In die grote pupillen zie ik ze dansen.

Zich brandend op je netvlies,
En laten niet meer los.

Ogen die me overal volgen,
Om vervolgens te verdrinken in de mijne.

Het is niet langer één ziel,
Dat diep ademhaalt...


V.L.

Wiskundig bewijs

Mja, kon het niet laten, daar zit iets in, alleen wanneer ik moet kiezen tussen de twee, dan vind ik de tijd dat iemand in mij steekt belangrijker dan het geld. Voor het geld kan ik zelf wel zorgen!


Tevergeefs... liefde is-niet-meer...



juni 28, 2005

Hangover

Auch, I've got a terrible hangover...different from the Bush-hangover. Yeh, it's been a long time ago, I found myself at the bottom of a glas of beer. Oooh-oooh, and I feel so lazy...but I enjoy that fucking lazy feeling. I'll be better in the evening...the party goes on!
.

juni 24, 2005

Op zoek naar afkoeling

U kan het zich niet voorstellen, of juist wel. Heerlijk, heb net mijn voetjes in een teil koud water gestoken. En voel gewoon de hitte van mijn voeten het water opwarmen. Heet, véél te heet... . Lang geleden dat we in juni zo'n hittegolf hebben meegemaakt, als ik me niet vergis. Meestal komen die voor in augustus.
Pfft, het is zelfs te warm om enige kledij te verdragen, zit hier in mijn onderbroek en een topje, om toch maar iets aan te hebben. En wat de buren ervan denken, I don't care, het kan net zo goed een bikini zijn die ik aanheb.
Pfft, de eerste dagen kan je de warmte nog buitenhouden maar nu...en dat roken maakt het er niet beter op natuurlijk. Heb overdag nochtans de ramen en gordijnen dichtgehouden, maar als het 's nachts ook niet afkoelt? Gisteren was het een vréselijke warme nacht.
Het water in mijn teil voelt ondertussen al lauw aan, zal eens sebiet onder een koude douche springen. Waarvoor hebben de groenen ook alweer gestreefd een tijd geleden? Het fijne stof reduceren. Die norm hebben we ondertussen al dik overtreden, geloof ik. Zijn er dan in 't stad Antwerpen geen mensen die overuren willen kloppen en even de straten natsproeien? Ik doe mee! In veel landen, voor zover ik weet, doen ze dat automatisch. Het geeft afkoeling en je ademt minder giftige stof in.


Weten jullie waar ik nu zin in heb? In de '...' rollen. Psjjjjt....Aaaagh....

juni 23, 2005

With you

I woke up in a dream today
To the cold of the static and put my cold feet on the floor
Forgot all about yesterday
Remembering I'm pretending to be where I'm not anymore
A little taste of hypocrisy
And I'm left in the wake of the mistake slow to react
Even though you're so close to me
You're still so distant
And I can't bring you back

It's true the way I feel
Was promised by your face
The sound of your voice
Painted on my memories
Even if you're not with me
I'm with you

You / Now I see / Keeping everything inside
You / Now I see / Even when I close my eyes

I hit you and you hit me back
We fall to the floor the rest of the day stands still
Fine line between this and that
When things go wrong I pretend the past isn't real
Now I'm trapped in this memory
And I'm left in the wake of the mistake slow to react
Even though you're close to me
You're still so distant
And I can't bring you back

sing further...


via...

Rokeby Venus



Gisteren geïntrigeerd geraakt door dit kunstwerk. De Rokeby Venus of Het toilet van Venus of Venus at the mirror van Diego de Silva Velázques. Op Canvas hebben ze een schitterende documentaire uitgezonden over de mysterie rond de vrouw op deze doek. Haar identiteit is nooit achterhaald en Velázques heeft het schilderij gemaakt tussen 1649 en 1651, onder Philip IV, die hem in dienst had genomen als hofschilder omwille van zijn perfecte (bijna fotografisch) weergave van mensen en objecten.
Het schilderij geeft Venus weer: Godin van de liefde én personificatie van de vrouwelijke schoonheid. Cupido houdt de spiegel vast.

Het schilderij is een van de bekendste en de meest fascinerende uit die tijd. Omwille van het prachtig lichaam, ( toen waren de vrouwen Rubensachtige wezens, en haar achterste is wereldbekend geraakt), omwille van de compositie en het mysterieus en erotisch karakter.
Ten tijde van de Spaanse Inquisitie werden naaktportretten in Spanje verboden en werd de kunstenaar in kwestie geëxcommuniceerd. Velázquez genoot echter veel bescherming onder Philip IV en zo werd zijn Venus opgenomen in de privé slaapvertrekken van de prins en tussen de andere naakte taferelen opgehangen. Men zou kunnen stellen dat dit de vroegere pornografie was. Het ging hem tenslotte niet om de taferelen maar om het naakte. Wanneer men wist dat Philip zijn echtgenote door de vertrekken ging wandelen, werden de schilderijen bedekt met doeken opdat het geen aanstoot zou geven.
Na de prins heeft het schilderij een tocht gemaakt tot in Europa en uiteindelijk bij de Rokeby landheer beland, die het schilderij bij zijn collectie voegde. Het schilderij werd hoger gehangen dan gewoonlijk opdat de dames niet naar het schilderij hoefden te kijken, en verbleef daar een lange tijd.

De documentaire deed me soms denken aan de film ‘The red Violin’, ieder die het instrument bezat, werd erdoor gepassioneerd. Zo is het ook met het doek, aan de ene kant kreeg ze bewondering en admiratie, aan de andere kant, afgunst. Zo kreeg de Mary 'Slashing', nadat het schilderij in het Nationaal museum van Londen terecht was gekomen in 1914, het in haar hoofd het schilderij als een gek te lijf te gaan met een bijl. Vandaar haar bijnaam. Met dit resultaat …zeven scheuren. Haar motief? Ze vond het niet fair dat een schilderij meer aandacht kreeg dan een levende vrouw, namelijk Emmeline Pankhurst, die in hongerstaking was in de Holloway Prison destijds.

"I have tried to destroy the picture of the most beautiful woman in mythological history as a protest against the Government for destroying Mrs Pankhurst, who is the most beautiful character in modern history. Justice is an element of beauty as much as colour and outline on canvas. Mrs Pankhurst seeks to procure justice for womanhood, and for this she is being slowly murdered by a Government of Iscariot politicians. If there is an outcry against my deed, let every one remember that such an outcry is an hypocrisy so long as they allow the destruction of Mrs Pankhurst and other beautiful living women, and that until the public cease to countenance human destruction the stones cast against me for the destruction of this picture are each an evidence against them of artistic as well as moral and political humbug and hypocrisy." , aldus Mary.

Maar dat was niet de enige reden: "I didn't like the way men visitors gaped at it all day long."

Vele beroemde restaurateurs hebben aan het schilderij gewerkt om het in zijn oorspronkelijke staat te krijgen. Het heeft veel tijd gekost, ook omdat men de juiste kleurmengeling moest verkrijgen, Velázquez heeft namelijk gebruik gemaakt van verscheidene kleuren, waaronder het blauw en ook het zwart, om de huid de juiste glans en kleur te geven. De restauratie is zo goed als gelukt. Echter, net zoals bij de mens, ziet men heel fijne littekens. Het schilderij werd gehangen onder polariserend licht opdat de littekens niet zichtbaar zouden zijn.
Onderzoekers van het schilderij hebben tevens achterhaald dat Velázques' perspectief dat in de spiegel weergegeven wordt, langs geen kanten klopte. Indien men alles in het echt plaatst zoals op het schilderij, krijgt men niet haar gezicht te zien, maar haar schaamstreek. Mja, daar zit de onbewuste erotiserende ondertoon dan. Wat vooral aangrijpt, naast haar prachtig lichaam, is haar troebel gezicht die ons recht aankijkt vanuit de spiegel.

Het schilderij hangt er nog steeds...dus mij gaan ze nog bespeuren daar, en dit jaar dan nog wel. Ik sta namelijk te popelen om het doek in het echt te zien en als ik het vandaag had gekunnen, dan stond ik er nu nog denk ik.

V.L.

juni 22, 2005

Saddam underwear photo angers U.S.

BBC reports that the US military is investigating "aggressively" after a picture appeared in a British paper showing Saddam Hussein half naked. The Sun newspaper's front page image showed the former Iraqi president in a pair of white underpants.

President Bush reportedly was especially upset. Apparently, he'd bet $50 on "boxers."

On pleasing others

An old man, a boy & a donkey were going to town. The boy rode on the donkey & the old man walked. As they went along, they passed some people who remarked it was a shame the old man was walking & the boy was riding.
The man & boy thought maybe the critics were right, so they changed positions.

Later, they passed some people that remarked, "What a shame, he makes that little boy walk." They then decided they both would walk!

Soon they passed some more people who thought they were stupid to walk when they had a decent donkey to ride. So, they both rode the donkey.

Now they passed some people that shamed them by saying how awful to put such a load on a poor donkey. The boy & man said they were probably right, so they decided to carry the donkey. As they crossed the bridge, they lost their grip on the animal & he fell into the river and drowned.

The moral of the story? If you try to please everyone, you might as well kiss your ass good-bye.

Have a nice day and be careful with your donkey.

juni 21, 2005

It is you I see...



When I look at the horizon,
It is you I see...
When I glance up the mountains,
It is you I see...
Wherever I look,
It is you I see... .



His absent-mindedness cooked the paedophile's goose.
'Good morning colleagues'

Fenomeen 'de mens' (vervolg)

Ze heeft altijd al een grote interesse gehad in gedragspsychogologie. De mens fascineert haar in al zijn facetten. En eigenlijk was antropologie een van de studies die ze graag in het verleden had willen volgen, naast archeologie en talen. Nu is ze echter op een leeftijd gekomen waarop ze voelt dat ze snel beslissingen moet nemen. Wil ze universiteit doen, dan is het nu.
Na haar school is ze beginnen werken en na al die jaren voelt ze nu een sterk verlangen om voor iets te gaan dat haar passioneert. Ze heeft nooit een keuze kunnen maken omdat er zoveel zaken waren die haar bezighielden. Oftewel had ze die studies één voor één moeten doen en dan zou ze heel haar leven student gebleven zijn. Maar ze vindt eerder dat het dan toch tijd wordt een keuze te maken en te gaan voor één iets dan niks. Studeren is natuurlijk fijn, maar iets doen met de opgedane kennis is nog fijner. Ze heeft in ieder geval in een zekere zin veel tijd verloren in het verleden, maar ook weer niet. In plaats van zich full-time bezig te houden met haar toekomst, heeft ze zich al die jaren beziggehouden met de liefde, die haar uiteindelijk niet veel opgebracht heeft. Hoe sterk ze ook vooruit wou in het leven, haar partners waren vaak een blok aan haar been of ze zorgde er zelf voor dat ze niet meer vooruitgeraakte. Aan de andere kant heeft ze veel mensenkennis opgedaan, is zeer sociaalvaardig en heeft meer dan tijd zat gehad om de mens te observeren in al zijn facetten. Daardoor is ze scherper van geest geworden en zin voor analyse heeft ze altijd al gehad. Soms is ze dan weer te analytisch en dat is dan ook weer niet goed.

Wat haar al een tijd bezighoudt, is 'monogamie' bij de mens. Eigenlijk is zij altijd een interessant studieobject geweest voor haar zelf. Ze wordt zich van iets gewaar bij de anderen en als het haar onbekend is of ze herkent zich daarin, begint ze erover na te denken. Via haarzelf heeft ze in ieder geval al veel zaken achterhaald. Zo denkt ze, dat, onafgezien de normen en waarden van de maatschappij of dogma's van de katholieke kerk bijvoorbeeld, een mens er zelf voor kiest om monogaam te zijn. Je ziet iemand graag en je gaat een engagement aan met de ander, maar ook met jezelf.
Hoe vaak heeft ze al niet gezien en gehoord hoe mensen reageren op overspel. Ja, die monogamie zit hard ingebakken in de meeste mensen, behalve culturen waar polygamie toegelaten is. Maar wat is eigenlijk sex? Binnen een relatie of een huwelijk heeft het een bindende functie en is een liefdesbeleving. Een one-night stand, eerder een opvulling van verlangens en leegte, om dan achteraf, eigenlijk nog met een dieper leegte komen te zitten. Dan heb je ook de tussenin's, een minnaar-minnaresverhouding of sexrelaties. Passioneel en spannend, maar voor de rest, niks aan elkaar verplicht en je bent vrij te doen en te laten wat je wilt. Ze heeft al van vanalles geproefd, de meeste bevrediging gaf toch een intieme liefdesrelatie. Sex op zich is zo leeg als maar kan zijn zonder liefde.

Ach, al die dogma's, regeltjes, opvoedingspatronen e.d. hebben eigenlijk voor niks anders dan miserie gezorgd. Huwelijken ontbonden, relaties en vriendschappen kapotgegaan, passionele moorden, onbegrip en verwijten... . Een mens zit raar ineen. Door zaken mee te maken of zich in te leven in wat de anderen meemaken, krijgt ze een beter zicht op alles en begrijpt ze ook alles beter. Ze hoeft natuurlijk geen moord te begaan om te begrijpen waarom iemand een moord pleegt. Neen, ze weet genoeg hoe je zover gebracht kunt worden. Het gezond verstandelijk vermogen van een mens is niet zo ver verwijderd van de waanzin als men denkt. Zoals de daders vaak zeggen: 'het was in een moment van waanzin'.
Sex en dood zijn de sterkste driften bij een mens en toch heeft onze moderne wereld, 'monogamie' en haar ethiek en esthetiek iedereen de strot ingeduwd.. Het staat vast, indien de juiste chemieën elkaar ontmoeten, ontstaat sex, behalve als men het controleert en doelbewust negeert. Maar sommige mensen, en meer dan men vermoedt volgen hun instincten en geven toe, vroeg of laat. Hormonen, waaronder feromonen kunnen sterker effect hebben op iemand dan het verstand.

Zo is de wetenschap erachter gekomen dat een vrouw meestal vreemdgaat rond haar eisprong en geeft ze dan de voorkeur aan een man die kracht en potentie uitstraalt. En dat er koppels zijn waarvan de man zelfs niet weet dat het kind of meerdere kinderen van een andere man zijn. Mannen daarentegen zijn in staat, hun vrouw, gedurende haar zwangerschapsperiode, tot tien keer toe te bedriegen. Tja, en wat zijn we met dit alles als mens met onze idealen, overtuigingen en geloof? De wereld stort ergens in elkaar, daar gaat dat liefdesideaal... . Echter, het hoeft niet altijd zo te lopen...zelfbeheersing. Er zijn mensen die dertig jaar getrouwd zijn en nooit vreemdgegaan zijn. Dus, ja die monogamiteit zal wel een persoonlijke keuze moeten zijn.

Doch, ze beseft dat bepaalde stammen waar mannen meerdere vrouwen hebben of omgekeerd, dichter bij de echte natuur van de mens komen. En ze vraagt zich af of polygamie (in de westerse wereld), of gewoon de neiging hebben om een tweede partner erop na te houden of bedrog, misschien zelfs iets niet is dat met de geaardheid te maken heeft zoals holebi zijn? Dus dat de een meer de neiging heeft om een tweede of meerdere partners te hebben dan een ander. Of zelfs genetisch bepaald? Of geïmiteerd? Vele gezinnen waarbij de ouders elkaar bedrogen hebben, doen de kinderen dat zelf in een latere fase bij hun partner.
Waarden zoals monogame liefde kom je nog tegen, en zelf is zij vroeger ook zo altijd geweest. Maar de angst om zich te binden, met het vooruitzicht 'voor altijd', jaagt haar schrik aan op de een of andere manier. Ze weet echter ook, eens ze de beslissing neemt een engagement aan te gaan en innig van iemand houdt, ze ander potentieel niet eens opmerkt. In tijden van liefde deden de anderen haar niets. Doch, ze heeft ook ervaren dat ze van iemand innig kan houden en tegelijkertijd toch met iemand anders intiem kan zijn . Klopt ergens niet, maar het kan, omdat ze beiden gescheiden kon houden. Beiden waren een andere persoon. Het verwarde haar echter zodanig, want dat heeft ze nog nooit ervaren ( Ze heeft al wel een minnaar gehad, maar de gevoelens voor haar partner toen waren, dan ook volledig doodgebloeid) . En door die verwarring is ze een zekere apathie gaan ontwikkelen tegenover beiden en ook tegenover haarzelf. En dat was het toch niet, want ze wou een hechte band met één iemand en zeker geen apathische band. Ze heeft dan maar een punt gezet achter alles.

En nu dat ze zo al die passerende mensen zit te observeren, vraagt ze zich af, 'hoevelen ervan zijn volledig monogaam?' 'En hoevelen gaan vreemd omdat ze de nodige aandacht niet krijgen of hun partner hen niet volledig vervult?' Want daar gelooft ze in, mensen zoeken in anderen iets waar ze behoefte aan hebben en het elders niet vinden. En er is geen betere manier om aan te pappen met iemand anders dan in tijden van langdurige crisis en eenzaamheid, niet?
V.L.

juni 18, 2005

Fenomeen 'de mens'

Verslag over Spanje zal nog even moeten wachten, ben niet bepaald in de opperbeste stemming en de foto's zijn nog niet ingescand. Wil eigenlijk liever een verhaal schrijven... .

In een café, ergens nabij de Grote Markt in Brussel, tuurde ze door het open raam naar buiten en verwonderde zich over het fenomeen 'de mens'. Ze vond het spijtig dat ze haar fotocamera thuis had laten liggen want het was lang geleden dat ze zoveel verscheidenheid, en aan een snel tempo, over straat zag lopen. En toen begon ze zich te focussen als de lens van haar camera. Ze nam elk detail in zich op: haastige mensen, slenterende mensen die rondom zich keken en de etalages schijnbaar geïnteresseerd bekeken, zakenlui die wilde gebaren maakten, giechelende tienermeisjes, dikke mensen, slanke mensen, kleine mensen, grote mensen, héél veel kleur, glimlachende gezichten, bedrukte gezichten, bleke gezichten, afwezige blikken, in gedachten verzonken gezichten,..., maar ze volgde vooral nauwlettend de manier waarop ze liepen.
Zo kon ze uren blijven kijken en bewonderen. Iedereen zijn manier van lopen, géén enkele gelijk aan die van een ander: sommigen bewogen met een zekere souplesse en elegant, anderen dan weer als waggelende eenden, sommigen nonchalant, de anderen dan weer wiegelend met hun gat alsof dat hun enige kostbaarheid was, sommigen liepen stroef en onzeker, sommigen liepen ergens naartoe en dan weer terug, sommigen bleven even staan en gingen dan weer verder, sommigen struikelden en gingen even verstrooid weer verder, sommigen liepen alsof ze liever niet zouden willen lopen tussen al die mensen en liepen schijnbaar zelfzeker, anderen dan weer alsof ze de koning van Congo waren met een hele delegatie achter zich aan. Bij deze kon ze amper haar lach inhouden. Sommigen liepen rechtop met hun torso naar voren, anderen dan weer met een kromme rug alsof ze de hele wereld op hun schouders droegen... . Al bij al, ze gaf haar ogen de kost.
Goh, wat een verscheidenheid! Ze keek niet meer naar de schoonheid of de lelijkheid, kleur, grootte of proporties, ze bekeek de mens gewoon in al zijn facetten. Moest dan ook besluiten dat een mens toch niet zo'n knap wezen is, ook al kan een van die wezens een superschoonheid zijn. Zelfs die is niet zo schoon. Ze probeerde zich in te beelden wat voor karakters die mensen hadden en dat lukte vrij aardig want de mens is over het algemeen een open boek en bij wijze van spreken kan je gewoon iemand lezen via zijn of haar lichaamstaal. Er gingen allerlei fantasieën door haar hoofd en ze probeerde zo bij elk van hen een verhaaltje te verzinnen. Dat lukte ook al aardig. Toen begon ze in haar gedachten af te dwalen naar het gedrag van de mens en naar zijn natuur, rijk aan diversificatie ... .
Wordt vervolgd...

V.L.

juni 17, 2005

Tederheid

And yes indeed. After all, tenderness is an utterance of love. Above all is love!

juni 15, 2005

Geland!

Zoals ik al liet weten in de comments van mijn vorige post dat ik met mijn ruimteverkenning bezig was...ben dus ondertussen veilig geland!
Hier, ons space shuttle. Begon de Aarde en haar complexe wezens die men de mens noemt, te missen. Tja, wat wil je. Je zit wat in het zwarte te zweven, niet wetende waar dat zwart gaat eindigen en je zit heel de tijd, ( tja, wanneer is het dag en wanneer is het nacht?), op de koppen te zien van enkele robots die dan de crew moeten voorstellen. Hilarisch gewoon, die nagemaakte mensen. Ze hebben het zelfs op een ondefinieerbare tijdstip het in hun hoofd gehaald karaoke te organiseren.

Hier zie je er een van:

Soit, buiten die bende kinderen was het echt de moeite waard! Zeer fascinerend ons heelalletje, jaja. Al die sterrennevels, sterrenclusters en planeten , maar ook de meoteorieten die om de vijf botten langs je oren suizen, wanneer je midden in een meteorietenregen bent terechtgekomen. Eh, kan heel blij zijn dat ik er heelhuids van afgekomen ben.
Pluto is een fascinerende planeet, mini in vergelijking met de Aarde, Mars of Venus. Waarheen mijn tocht natuurlijk leidde was verder dan Pluto en ja ik heb dus effectief de mysterie of de ruimte oneindig of eindig is, ontrafeld. En nu hopen dat ik dus de nobelprijs in de wacht kan slepen.

De ruimte deint dus oneindig voort maar dan ook weer niet. Het zwarte heelal gaat gewoon over in een ander ruimte, namelijk, het WITTE HEELAL. Euh, veel kon men niet waarnemen uiteraard want alles is WIT en je ziet niks anders dan WIT. Geen planeten of sterrennevels, ook geen zon of maan, nada, niks, nougatbollen, rien de tout...
Goh, en toch, het was zo fascinerend want je bevindt je in 'leegte', een complete l-e-e-g-t-e...die je nergens anders aantreft. Hier is een van mijn foto's van die leegte:

Het was in het begin natuurlijk even schrikken want je wist niet waar je opeens in terecht kwam. Na lang dwalen in die leegte zijn we dan maar huiswaarts gekeerd.Over and out.



juni 09, 2005

Typisch

Typisch ja. Dan schreef ik onlangs wat neer te pennen over het verlof in Spanje en ja het is er nog steeds niet van gekomen. Ach ja, ik heb het dan ook onverklaarbaar druk de laatste tijd. Allé, eigenlijk niet veel drukker dan anders, maar toch... . Soit, vond het hoognodig de tijd om nog eens wat neer te pennen (typen). Begon dat deel van mezelf al te missen en ook de schrijfsels van anderen. Zal mijn tijd ervoor moeten nemen. Ik voel dat het weer serieus bruist in mijn kopke, ontlading zal volgen... .
Voor ik maandag naar Valencia vertrok, met een vriend van mij, heb ik iets ervaren dat ik normaalgezien niet ervaar wanneer ik moet gaan vliegen. Het voelde aan (lekker luguber) alsof mijn laatste uren aangebroken waren. Heb dan ook zaterdag doorgefeest en mijn zintuigen op maximum ingesteld. Net of ik daarvoor nooit intense momenten had beleefd. Strange... . Voor we opstegen met de Virgin, ja de tickets waren spotgoedkoop 100 euro heen en weer voor twee, moesten ze nog even een wiel vervangen. En dan denk je zo van, "stel dat dat wiel eraf vliegt tijdens het landen omdat ze het er niet stevig op hebben gezet?"... .
Toen we in de lucht waren zei ik tegen mijn compagnon dat we turbulenties gingen krijgen en ik kreeg als antwoord: " 's Morgens gebeurt dat bijna nooit". Nog geen vijf minuten later...een ferme turbulentie. Haha, mijn reisgezel klampte zich stevig vast aan de armleuningen en keek me even alarmerend aan. Soit, op een bepaald moment zag ik ons wel veilig landen en heb dan maar mijn gedachten verder gezet op het uitlezen van 'Veronika besluit te sterven'. Ja, die is eindelijk uit. Wat een boek! En ja, herkende mezelf soms in bepaalde situaties. Had net een stuk gelezen over intens genieten toen, haha. Ik zal nog wel eens iets neerpennen over dat boek een andere keer.
Na twee uur vliegen ongeveer, waren we geland in Valencia. Meteen naar de car rent gestapt en opsà, weg... . Eerst even iets gaan eten aan de kust en dan besloten als de ritsenbie uit de regenachtigeValencia te trekken. We waren de chaos en het slechte weer in Antwerpen gaan ontlopen, dus dan ga je dat niet elders opzoeken hé. En zoals gewoonlijk, heb ik een route uitgestippeld en de bestemmingen uitgekozen. Leuk dat ik mag plannen naar mijn zin en de ander daarmee instemt. Maar ja, het is dan ook niet de eerste keer dat we samen reizen en hij heeft er volstrekte vertrouwen in dat ik ons naar de mooie plekjes leid. Ik overleg natuurlijk altijd eerst ;-). Hij is tenslotte de chauffeur en moet ook weten welke richting hij juist uit moet gaan. Zo hebben we al Tsjechië rondgetoerd en naar plaatsen geweest waar ik zelf nog niet ben geweest, maar ik vertrouw dan ook op de beschrijvingen in de reisgidsen hé. En hebben we ook al zo Mallorca helemaal doorgereden.
Allé, toch op één vlak waar ik zeker van nut kan zijn tijdens het reizen. En met mij op reis, en ben hier aan het lachen achter mijn pc nu, altijd zon! Echt waar, zonder te zwanzen! Zo hebben we ons eens heel de vakantie verplaatst met de zon mee en de regen achter ons. We kwamen met de zon aan, vertrokken met een paar regendruppels, kwamen weer met de zon aan, ect.
Onze eerste bestemming was Algemési, niet slecht, maar een stadje zoals er velen zijn in Spanje. Tja, kan niet van de eerste keer raak zijn hé, maar de stad bevond zich wel op onze route. We hadden besloten om eerst de bergen in te trekken. Dat hebben we gedaan en zijn zo beland in de heuvelachtige, met een schitterende panorama en een citadel boven de stad, de zonnige Xàtiva. Destijds gesticht door de Arabieren. Heb de reisgids nu echter niet bij de hand, dus ga ik morgen verder uitweiden want vind het toch belangrijk niet de verkeerde informatie te geven. In ieder geval, we hebben ons daar goed laten gaan. Bovenaan, in een hotel een kamer van 100 euro genomen. Met alles erop en eraan behalve één douchevleugel. Haha, naar het schijnt is dat in Spanje normaal en mankeert er wel altijd iets aan een kamer. Maar we hadden een zwembad voor ons getwee en een sauna. Na deze lekkere opkikker, lekker gaan eten. De eigenaar was aan het pronken met zijn 'dinner by candlelight' 's avonds, toen we helemaal bezweet gearriveerd waren aan de top. We hadden geen zin om terug naar beneden te gaan om te eten na de verwenkuur, genoeg gestapt en geklommen die dag en zijn dus daar gebleven. In de pure natuur en rust. Nu, dat was al een goed begin. Super relaxed aan het verlof beginnen... .