augustus 30, 2005

Sterrenhemels

Wisten jullie dat? Augustus is de maand voor de mooiste sterrenhemels. Venus is in augustus ook groter dan anders. Heb haar vorig week nog, staan bewonderen... . Het is heel eenvoudig, je ziet een oranje-rood-geel gloeiende ster. En ze was ook opvallender en groter dan de avondster (zo noem ik ze) of de Noordpoolster. Soms krijgt de maan gezelschap van haar en zijn ze niet ver van elkaar verwijderd, zoals nu het geval was.
In verband met de liefde en wanneer is het échte liefde? Wel, ik denk...en ik denk niet...je voelt zoiets. Ogen zeggen veel, de poorten van de ziel en achter die ogen zie je de ziel... . Hoe cliché het ook mag klinken... het is zo. In de ogen van iemand kan ik een volledig iemand ontwaren. En het is ook fijn om dat goede en liefdevolle in mij, in de ander zijn ogen tegen te komen... mij dat aanmoedigt mezelf te zijn.
Wel, wanneer ik achter iemand zijn ogen kijk en de ander dat ook bij mij doet en we ons daarvan vergewissen, versmelten we op dat moment tot één. Zijn gevoel, het mijne - mijn gevoel, het zijne. En daar zijn geen woorden voor nodig... . Het is ook geen verbeelding of fantasie wat men zou willen zijn of wat men de ander zou willen, te zijn... neen, zonder woorden... uitdijend...vrij...zoals de sterren aan de hemel...ergens waar de twee zielen elkaar ontmoeten... .
En dat is voor mij de enige zekerheid dat het gevoel juist zit. Je hebt geen bevestiging nodig, elk deeltje van je 'zijn' weet dat immers... . En verder...ga ik me nu in slaap laten wiegen door Tom Helsen en 'Road of Hell and Sweetness' .
Een mooie nacht gewenst allemaal...allemaal... . Slaap zacht... .

augustus 29, 2005

Creativiteit is de exit

Hou jij het vol?
Ik ook
Creativiteit is de exit
Uit grijsheid en lijden (voor mij)
Maakt hoop waar er geen is
Geeft kracht voor een volgende dag
Doet leven in schijnbare leegte
Ik hou van je

Ik wil je...
En hiermede hou ik van mezelf
En wil ik mezelf zijn

(Eens...lang geleden...van Hamid gekregen)

augustus 27, 2005

Er is...

Er is zoveel waarover ik op dit moment zou willen schrijven, nadeel van HSP, antwoord op muggenbeet... Inderdaad, er gaat zoveel in mijn hoofdje om en soms wordt dat hoofdje het allemaal te veel....weinig mensen die dat kunnen begrijpen of zich daarin herkennen, een ware hel . En toch ben ik niet gek, of misschien juist wel, zoals Coelho het beschrijft, zijn het de gekken die de realiteit zien, maar daarom niet per se gek zijn, gewoon anders. Terwijl het nummer van David Bowie & Placebo 'Without you I'm nothing' opstaat, denk ik in mijn geval, 'Without you I'm so much more... .'
En ja, ik geraak er weer niet toe om te schrijven over wat ik zou moeten schrijven...over dat HSP, te veel zorgen en tijd is tijd, m.a.w, veel te kort en morgen heel vroeg opstaan.
Vanavond naar mijn grootmoeder in Tsjechië gebeld om haar een gelukkige verjaardag te wensen en die ondertussen 87 jaar is, als het niet meer is, durfde het niet te vragen... . Die is zo ongelooflijk nuchter bij haar verstand en is een van de sterkste vrouwen die ik ken én in perfecte conditie. Mijn andere grootmoeder is ook zo, alhoewel dat zij al jarenlang sukkelt met artrose. 't Zit in ieder geval in de familie. En mijn beide grootvaders zijn al heengegaan, de een wat langer dan de ander...maar geen van de twee grootmoeders hebben hun man gevolgd in de kort daaropvolgende jaren, wat soms gebeurt..., binnen het jaar zelfs .
En voor de eerste keer...had al wat pinten op, maar nog steeds beheerst... . Voor de eerste keer kon het mij niet schelen van haar te zeggen hoe lang ik hier ongelukkig ben geweest en vandaar...zij en mijn grootvader en de rest van de familie niet veel kaartjes en brieven kregen, omdat ik het telkens niet kon laten van mezelf te zijn tijdens het schrijven en niet hypocriet kon wezen en te schrijven dat alles in orde is en dat ik gelukkig ben, en die kaartjes en brieven telkens in de vuilbak belandden dus. Om hen zorgen te besparen... . Zoals iedereen mij een andere realiteit voorhield, heb ik hen op mijn manier een andere realiteit voor ogen gehouden... .
Toemme toch, ik verval hier weer in pure melancholie. En wat is die melancholie uiteindelijk? Verlangen naar dat deel dat je op dit moment niet bent... . Verlangen naar beter... . Verdelgen in mezelf... . Het begin en het einde... . Vandaar misschien dat mijn geluksgetal acht is. Als je ze platlegt...dan... .

augustus 25, 2005

Zinloos geweld

Wie...ben jij?......Wie ben...ik?
Mijn liefde schuilt
In jouw handen
Reflecteert in jouw ogen
Zie...
Mijn tranen vallen
In het dodendal

Waar zielen ronddwalen...,
Op zoek naar hun graf
Maar er geen vinden...

Dus vertel eens...
Wie…ben jij?
En...
Wie ben…ik?

V.L.

augustus 24, 2005

Sex?

Mja...dat viel te verwachten...en... . Scroll maar naar beneden of ondertussen een bladzijde verder... .Ook niet de bedoeling...maar ja sé, sex is sex in bepaalde omstandigheden, puur sex, niks anders dan sex. Dat stukje over orale sex is ook wel boeiend. Bij velen nog een héél groot taboe. Alee, ik mag er niet mee lachen, sorry, sommige mensen hebben het daar effectief héél moeilijk mee. En iedereen zijn sex-belevenis. Maar, ik zou ze eens bezig willen zien wanneer ze hun remmen loslaten... . Ongeremd zijn we allemaal gelijk, euh... gradaties zijn natuurlijk verschillend. Kwestie van een klik in je hoofd of in het ergste geval, een wijs of een paar dat opeens wegvallen. Marquis de Sade weet in ieder geval het zijne ervan, tot het bestiale toe... . Dat daar mensen op kicken? Welja, nog steeds zijn er die daarop kicken, ik persoonlijk niet, heh. Maar kan me wel inbeelden dat bepaalde mensen met extreme fantasieën rondlopen en er naar hunkeren om ze te verwezenlijken. Soit, mijn maag begint te keren als ik denk aan kinderporno of snuff-movies... . Is dat nog gezond te noemen? Verre van natuurlijk. Mensen kunnen werkelijk beesten zijn, zoals Sade het doorgrond heeft, dan nog wel, geen fantasie meer te noemen maar een realiteit. En gaat het eerder niet over overgefrustreerd zijn? (retorische vraag) Geldt hetzelfde voor internet-pornoverslaafden en sex-verslaafden. Zal ik dan maar ineens naast deze blog, een sexuele therapieblog beginnen? En vermits goede en openhartige sex volgens mij veel problemen kan oplossen in onze Westerse, stresserende maatschappij... . Maar mensen met ziekelijke fantasiën, *die ze ook verwezenlijken*, zoals Sade soms beschrijft,* laten we zeggen, bestialiteit e.d.* of mensen die hun kinderen verkopen voor sex-industrie of misbruiken, missen echt wel serieus wat wijzen en horen in een psychiatrische instelling . Want ze doen zichzelf misschien geen kwaad door hun fantasieën lustig bot te vieren op anderen, maar diegenen die dat onvrijwillig ondergaan wel. En dat is crimineel!

Allé, zie wat er van komt wanneer ik in mijn referrals ga piepen. En de persoon die via deze links bij mij is gekomen, die hopeloos op zoek was naar de ultieme bevrediging, was natuurlijk heel verbaasd mijn blog in die lijsten tegen te komen en kon het natuurlijk niet laten van het te checken. Tiens, is dat dezelfde maansverduistering? Verca? Hier? Of was het de bedoeling om...bwèèk, ik mag er niet aan denken.


Even een nuancecorrectie uitgevoerd tussen twee*

augustus 23, 2005

Een gedicht

Toevallig en niet, langs een vriend geweest vanavond en kreeg dit cadeautje onder mijn neus geduwd: (even vermelden, met Aphex Twin op de achtergrond met 'Une femme n'est pas un homme' = schitterend nummer ;-) )

N CITAAT VAN NORMAN NORMSTEIN

Ben jij ook paranormaal?
Of ben jij gewoon normaal?
Of gewoon abnormaal?
Normaliter is deze norm
Nergens goed voor.

Wees dus maar subnormaal,
Postnormaal, supranormaal
Of prénormaal
Of nog liever:
Quasinormaal!

André, een fijn mens, 21 jaar ouder dan ik weliswaar, maar waar ik een fijne vriendschap mee heb, bewijst nog eens dat de leeftijd er niets toe doet maar de mens wel. Mis zijn aanwezigheid hier soms. Heeft zichzelf van internet ontdaan omdat hij er wat te veel op bezig was...maar kon van die gekke dingen schrijven hé, uniek. Sebiet terug daarhenne en verder kletsen.

Spencer Tunick heeft zich aan zijn woord gehouden

Joepiejajee!!!! Eindelijk bericht in mijn inbox over de installatie van 'Spencer Tunick' in mei, naar aanleiding van de opening van 'Corpus Brugge' 05 ', waar ik aan deelgenomen heb met een paar mensen (voorbeeld van een installatie)


'Spencer Tunick 23-08-2005
Français - English
Bericht aan alle deelnemers aan de installatie van Spencer Tunick op 7 mei ll.
Eindelijk is het zo ver, de foto’s die Spencer Tunick genomen heeft tijdens de installatie op 7 mei n.a.v. de opening van Corpus Brugge ’05 zijn klaar. De kunstenaar heeft speciaal voor jullie een foto geselecteerd als aandenken aan dit toch wel unieke gebeuren. Corpus Brugge ’05 schenkt jullie deze foto als bedanking voor jullie medewerking aan dit project.
Vanaf woensdag 24 augustus kan u uw foto komen afhalen bij In & Uit Brugge, [concertgebouw], ’t Zand 34Deze balie is elke dag open van 10.00u tot 18.00u, op donderdag tot 20.00u.Foto’s die op maandag 12 september nog niet afgehaald werden, worden per post opgestuurd.
Graag verwelkomen wij jullie in Brugge tijdens het slotweekend van Corpus Brugge ’05. Van 9 t.e.m. 11 september loopt er in de Rodenbachzaal van het Belfort (op de Markt van Brugge) een overzichtstentoonstelling van Corpus Brugge ’05, uiteraard zal hierin ook de installatie van Spencer Tunick aan bod komen,
Meer info over het aanbod tijdens het slotweekend op
http://www.corpus05.be '

Ik sta te popelen, ben benieuwd welke foto wij gaan krijgen. Spannend!


augustus 22, 2005

Ik denk dat er bepalde mensen in mijn naaste omgeving mij ongeveer als zo iemand beschouwen op dit moment. Welja, ik laat hun fantasie voor wat ze is ;-)

Melding

Had ik eerder aan kunnen denken... . Heb de comments afgezet. Ik denk dat jullie dat wel begrijpen, om erger te voorkomen, uiteindelijk draait het toch uit op elkaar te beginnen bedreigen en daar heb ik nu eens echt geen zin in om dat spelleke mee te spelen... . Het is me allemaal wat te veel aan het worden..., heb rust nodig. Wat een venijn!

Waar de grenzen liggen...

Na de vorige posts, heb ik toch wel even moeten stilstaan bij mezelf, euh... . Ben nogal vloeiend van pen geweest, niet dat dat abnormaal is maar in de comments was ik toch nogal, euh...heel persoonlijk (maar ja, wanneer niet dus?). De vraag die ik mij stel, maar dat is eigenlijk al heel mijn leven...soit, i.v.m. deze blog nu. In hoeverre kan men open en bloot naar de buitenwereld toe treden en in hoeverre wordt dat door de omgeving aanvaard? Zoals ik al eerder vermeldde, kom ik waarschijnlijk extravert over en dat ben ik ook, maar ik ben ook introvert. Met andere woorden: ga ik de omgeving open en direct tegemoet en haal op die manier veel energie, inzichten en kennis uit mijn omgeving. En aan de andere kant: hou ik me op een afstand, beschouw ik alles op een afstand en denk daar over na, en haal ik op die manier veel energie, inzichten en kennis uit mezelf.
De meerderheid beschouwt me als extravert, zelfzeker en vriendelijk, soms zelfs arrogant, maar de mensen die mij beter kennen, beschouwen mij ook als introvert, verlegen, stil, onzeker, kwetsbaar en vooral gevoelig.
Mijn afwijking is misschien, dat wat ik besef of weet, graag deel met anderen. Natuurlijk, de vraag is waar de grens ligt? Vraag me soms af of ik misschien niet ietse pietse te ver ga? Wat arrogant en belerend kan overkomen voor sommigen. Maar ik doe wat me juist lijkt, mezelf zijn. Dat tracht ik al heel mijn leven. Het zit namelijk zo, de mensen hebben mij in het verleden genoeg de mond gesnoerd en kritiek geuit over mijn zijn, vaak onterecht, alleen maar omdat ze me als 'ongewoon' beschouwden of niet normaal (ik dacht dat het met mijn afkomst te maken had, deels ja, deels... .) En vermits ik een sterk rechtvaardigheidsgevoel in mij heb, was dat geen goed idee. En misschien dat ik daarom juist mij via deze weg wel optimaal kan exprimeren en ik daar dus gretig gebruik van maak . Tenslotte, wanneer ik een boek zou schrijven, dan zou het ook geschreven zijn zonder een blad voor mijn mond te nemen, open, direct, maar doordacht. Het verschil is alleen, dat men onmiddelijk kan reageren en bij een boek niet, wat een blog minder onpersoonlijk maakt.
De dadaïsten zijn alweer op de achtergrond geraakt (ik weet het, het was de bedoeling om daarin verder te gaan) omdat ik het alweer niet kon laten te schrijven over wat me de afgelopen dagen bezighield. Soit, vinden jullie dat ik soms te ver ga? En zo ja, waar precies? Vuur maar af...maar zachtjes en beleefd graag, want ben ook een HSP'er ( Hyper Sensitive Personality) en een vriend, die dat ook was, maar er niet meer is door zelfmoord (alhoewel ik nog steeds mijn twijfels heb), vermoedde dat ik dat ook was/ben, maar ik besteedde daar geen aandacht aan toen, had het veel te druk met mezelf naar de knoppen te helpen (geestelijk, en daaraan gekoppeld ook lichamelijk) door invloed van de verkeerde mensen. Door er een tweede keer mee geconfronteerd te worden, via hem, toevallig vermeldde hij het ook (we hebben onlangs simultaan onze bevestiging gekregen daaromtrent, haha, niet enkel via die zelftest hoor), viel de puzzel ineens ineen. Jaja, een belangrijke ontdekking...het heeft een naam.
En ik schrijf hier morgen verder over, even toelichten...op de objectieve manier, mijn leefwereld als een HSP'er .

(genomen na een rustig nachtje stappen om 6.30h, de kleuren zijn levensecht)

augustus 19, 2005

Heb me lief...

Het was een onbekende weg
Die ik heb afgelegd
Na het licht
Op zoek naar het donker

Verlangen naar verlangen
Uit dat harnas van spijt
Jaloezie
En belangen

Onderweg spuwden stuurlui
Aan wal hun gal
Zij hebben nooit iets bereikt
Ik bleef eigenwijs

En toen zag ik jou
Jij bent zoveel voor me geweest
Een moeder een dochter
De mooiste vrouw

Maar als altijd met iemand
Die nooit iets zeker weet
Won mijn twijfel van ons geluk
Maar vanavond ben ik hier terug

En ik vraag je
Heb me lief, heb me lief
Heb dit lichaam lief
Bemin mij, bevrijd mij
Van het duister in mijn hoofd
Mijn straat loopt hier dood

Wat achtervolgde mij hier naar toe
Was het de prijs van de roem
Of het verlangen voor een nacht
Iemand te vertrouwen

Of was het die hyena, die jakhals
Die wacht tot ik neerval
En waarvan ik dacht
Dat het een vriend was

Maar zijn wij samen niet sterker
Dan alles wat mij bedreigt
Ik sta klaar voor de strijd
Met als wapen de waarheid

En dat is
Heb me lief, heb me lief
Heb dit lichaam lief
Bemin mij, bevrijd mij
Van dat gevoel van schuld
Verraad mij met een kus

Heb me lief, heb me lief
Ik weet meer vragen, kan ik niet
Wij verzoenen ons vannacht
Bemin mij, streel mij heel mij
Heb me lief

(Frank Boeyen)

augustus 17, 2005

Wanneer de ander een verslaving wordt....

Ze stak een sigaret op en vroeg zich af of ze deze misschien niet als de laatste zou beschouwen. Ze weet dat roken schadelijk is voor haar gezondheid en hoe meer en langer, hoe slechter. Ze heeft onlangs zoveel over de voor- en nadelen van het roken gelezen en besefte dat ze er misschien toch beter mee zou stoppen. En misschien wanneer ze dat doet, want voor haar is stoppen met roken nog moeilijker dan stoppen met een relatie, dat ze dan in staat zou zijn om gemakkelijker andere soort verslavingen of slechte gewoonten te laten vallen. Alhoewel zij niet de verslavende persoonlijkheid heeft, toch, die sigaret is haar enige grote verslaving. Zelfs het verslavend gevoel dat voorkomt wanneer je met een partner frequente goede sex hebt, kan ze laten varen. Welke stommiteiten begaan mensen eigenlijk niet omwille van goede sex met elkaar te hebben? En dan denkt ze aan verslavende sex. Door de intense intimiteit en beleving, al gaat de relatie heel slecht, krijgt men het gevoel dat men intens van elkaar houdt en blijft men dus bij elkaar. Wat las ze ook alweer toen ze twintig was? Dat biologisch gezien een vrouw bij de man blijft o.w.v. zijn intelligentie en een man bij de vrouw blijft o.w.v. de goede sex. Ze vond het eigenaardig dat een man zich door zoiets kon laten leiden, maar dat gebeurt dan ook zowel bewust als onbewust. Van vele mannen heeft ze al gehoord dat mannen ook graag intelligente vrouwen hebben, maar als de sex niet goed is, dan blijft de relatie meestal niet duren. En wanneer de vrouw dan weer intelligent en tegelijkertijd goede sex geeft, dan kan de man haar weer niet aan, behalve indien hun intelligentie op hetzelfde niveau zit.

Vrouwen zijn dan zogezegd ergens bevoordeeld omdat, zo wordt algemeen gesteld dat, zij sex minder belangrijk vinden dan intelligentie. Maar zijzelf, zoals sommige mannen hun lul achterna lopen, heeft haar muis ook al achterna gelopen. Toen besefte ze ook dat het verslavende sex was en geen gewone sex. Zij vindt goede sex ook belangrijk en zovele vrouwen waarmee ze heeft gepraat moeten ook niet veel weten van een watje in bed. Neen natuurlijk niet, het liefst van al heeft een vrouw graag af en toe een wilde hengst in haar bed. Maar ze moest toch toegeven dat uiteindelijk, hoe fantastisch en verslavend de sex ook was, intelligentie van de man op de duur steeds primeerde. En daar was ze dan toch best tevreden mee. Met de tijd is zij het ene van het andere beginnen te onderscheiden, ook zij als vrouw is in staat sex te hebben met iemand om de sex. En met iemand goede sex hebben is voor haar niet noodzakelijk bewijs van échte liefde. Neen, voor haar uit zich de liefde vooral geestelijk en die liefde wordt dan ook automatisch geuit in de sex, maar niet omgekeerd. Er kán eerst goede sex zijn, en dan kunnen geleidelijk aan de band en de geestelijkheid groeien, maar ze moet toch nageven dat, hoe conservatief het ook mag overkomen, volgens het algemeen beeld over de liefde, dat wanneer men eerst de geestelijke intimiteit bereikt en dan sex heeft, dát, een veel diepere band creëert tussen de partners.
Ze heeft eindelijk begrepen wat er gebeurd is tussen haar en een van haar vroegere partners. Er was een ongelooflijke passie en de beste sex die ze ooit heeft gehad, maar de geestelijke ontwikkeling heeft nooit haar top bereikt tussen die twee en ze wist dan ook, na zovele malen het met die persoon geprobeerd te hebben, ze telkens dat geestelijk aspect mistte. Ze wist dan ook meer dan ooit dat het tussen die twee nooit zou kunnen werken omdat de liefde voortgesproten was uit sex en niet uit de geestelijkheid. Zovele minnaars die het gevoel hebben dat ze voor elkaar gemaakt zijn en wanneer ze dan een relatie beginnen, blijkt het niet te werken tussen die twee omdat ze zich om geheel andere aspecten tot elkaar aangetrokken voelden. Vele mensen begaan ook een stommiteit wanneer ze zich aangetrokken voelen tot iemand, enkel en alleen maar omdat die persoon hen voldoende aandacht geeft en empathisch overkomt, terwijl ze al lang beseft heeft dat iemand die zich empathisch opstelt niet noodzakelijkerwijze een empathisch persoon is! Wanneer men het heeft over vreemdgaan bij vrouwen, dan schijnt het bij de meerderheid te draaien rond aandacht en niet rond sex. (Naast het biologisch aspect, dat een vrouw meestal rond haar eisprong sexueel vreemdgaat, omdat ze in een ander de perfecte wederhelft ziet om daar een kind mee te hebben. Houdt niet in dat ze ermee wilt gaan samenleven!) Vrouwen die vreemdgaan zijn meestal vrouwen die zich eenzaam voelen in een relatie en het zou toch zo gemakkelijk zijn voor een man om dat te beletten, door haar simpelweg aandacht te geven van tijd tot tijd. (Hij moet haar natuurlijk ook niet overbelasten met aandacht, enkel omdat hij dan denkt zekerheid te hebben dat ze bij hem blijft!) Ze beseft dat ze daar ook gevoelig aan is en heeft het ook al gedaan, doch wat brengt het op? Je voelt je euforisch ja, en met het gevolg dat je in staat bent je partner te verlaten omdat de gedachten en verlangens op een ander gericht zijn. Geldt ook voor een man, die gaat dan meestal vreemd omdat hij sexueel tekort komt bij zijn partner, maar kan ook euforisch worden en wordt de ander een verslaving voor hem.
Vandaar dat waarschijnlijk ook mannen zwaarder tillen aan overspel bij hun partner omdat ze weten dat zij het zouden doen, puur voor de sex, maar zij ervan uitgaan dat er bij de vrouw intimiteit mee verbonden is. Maar zowel vrouw als man kunnen die intimiteit hebben en beide kunnen dan ook jaloers zijn op de geestelijke band met éen of meerdere personen die hun partner heeft. Omdat ze beiden ervan uitgaan dat een sterk geestelijke band, sex als gevolg heeft. Terwijl mensen degelijk in staat zijn zich diep verbonden te voelen met een ander zonder dat daar sex van komt. Natuurlijk, weten dat je partner een intiem geestelijk en sexueel verleden heeft met iemand en daar, achter je rug contacten mee heeft, is om problemen vragen. Meestal gaan de mensen die dat doen dan ook hun partner proberen te verbieden met bepaalde personen om te gaan, bij wie die partner ook een soortgelijk verleden heeft. Pure projectie met andere woorden, maar dan zou het logischerwijze inhouden dat er effectief iets meer is, anders ga je daar niet over liegen. En misschien niet meer sexueel, maar emotioneel of geestelijk kan men ook verslaafd zijn aan iemand. En kan men zelfs stellen dat ondanks het feit dat mensen zwaar tillen aan sexueel bedrog, zij uiteindelijk jaloerser kunnen zijn op de geestelijke band dat hun partner met iemand anders heeft.
Als ze het zo bekijkt...met wat is de mens toch in godsnaam mee bezig? Zij weet in ieder geval wat ze aan haar ruime vriendenkring heeft en is blij dat ze talrijk zijn in hun verscheidenheid en kwaliteit, en dat is niet zomaar... .
Toegevoegd aan het laatste: een artikel over 'vrienden verlagen bloeddruk en verminderen stress'

augustus 16, 2005

Euh...ja, letterlijk een boerengat ;-)
En wat verlang ik naar de campagne...nostalgie...nostalgie...

augustus 14, 2005

Een vriend zie tegen mij vanavond:
"True friendship is like wetting your pants. Everybody can see it, but only you can feel its true warmth."
Wel, ik heb hier niks aan toe te voegen... . ;-)

augustus 08, 2005

Er is...

Er is niks zaliger en hoger van gevoel dan het elkaar bevestigen in ons zijn en hiermee het beste in ons naar boven (laten) halen. (m.a.w., daar zit liefde wel degelijk voor iets tussen ;-) ) Of het egoïsme of egocentrisme is? Ik weet het zo niet.... . Een mens functioneert nu eenmaal op zijn best wanneer je hem/haar benadert als een volledig iemand en daar heeft zij/hij niet alleen genot van, jij zal daar ook genot van ondervinden... .
(Aldus...een uitspraak van mij ;-))

Een toepasselijk liedje: 'vrolijk zingen', alweer van Eva De Roovere, ja sorry maar haar teksten zijn dan ook zo hartverwarmend...goed voor momenten gevuld vol euforie. En het is zo aanstekelijk, je zingt spontaan mee, haha.(vergezeld van een warme glimlach van mij)

????Blogger????

Wat is dat nu weer? Niet alleen bij mij, maar ook bij Zeveraar, Huug & Druug, Tijd,... . De getallen die aangeven hoeveel comments er in de commentrubriek staan, zijn verdwenen.... . De comments zelf zijn gelukkig bewaard gebleven. Ben benieuwd of ze het goed gaan krijgen...Misschien wordt het eens tijd om naar een website over te stappen.

augustus 07, 2005

Over het dadaïsme dus...of nog niet helemaal...

Allé, ben dan toch eindelijk aan het schrijven geraakt, deze post vereist wel wat meer tijd en energie dan een kort tekstje, hé. Verdorie, is het al van zo lang geleden? Mijn twee posts: 'Hoe absurd kan het absurde wel niet zijn?' en 'Is het 'absurde' absurd?', van 18 mei geleden, zeg. Tijd vliegt...en was nochtans van plan om die twee snel te vervoegen met een tekst over het dadaïsme. Wel, voilà...euh...bijna drie maanden later. Jaja, hoe absurd lijkt de snelheid van de tijd soms niet. Tijd is enorm abstract, het is eigenlijk wanneer je achterom kijkt, je telkens beseft wat de tijd inhoudt.

Jullie zullen allemaal waarschijnlijk wel weten wat dadaïsme inhoudt en als dat niet zo is...kan geen kwaad. Het is eigenlijk de bedoeling om tot de slotvraag: 'Wat is kunst'?, te komen en de vraag van zovele jaren geleden die overal hier in het Antwerpse rondhing: 'Kan kunst de wereld redden?'
Eigenlijk ken ik niet zoveel opinies hieromtrent, niet idereen is dan ook geïnteresseerd in kunst. Ik ben dan weer van kleins af aan opgegroeid met kunst rond mij, vooral Tsjechische kunstenaars dan, die o.a bekend zijn omwille van hun vrije grafiek, glas (op de gele pijltjes gaan staan), ook moderne en/of abstracte schilderkunst zoals van Jiri Sopko, Ivan Ouhel, Vladimír Novák en van hem hangt deze schilderij bij mij. Dus Guy , dit is het schilderij dat ik beloofd had naar aanleiding van jouw post, alleen moet ik daar nog een deftigere foto van maken want het schilderij komt niet optimaal tot zijn recht en een verhaaltje erbij zetten, dit is dan ook maar snel snel. Euh snel....ondertussen van 13 juli geleden (bloos). Mijn moeder was bevriend met deze kunstenaars en zo hadden we eigenlijk mooie werken hangen thuis, oftewel cadeau gekregen, oftewel voor een vriendenprijs gekocht. Via hen hebben mijn Belgische stiefvader en mijn Tsjechische moeder elkaar leren kennen trouwens. Of ik om die ontmoeting gelukkig moet zijn? Ik weet het niet. In ieder geval, de artistieke en geestelijke (psychologische, filosofische) bodem is rijk, langs mijn vader's kant is er dan weer vooral een rijk wetenschappelijk bodem, haha. Vandaar waarschijnlijk mijn spiritueel-psychologisch-filosofisch-pathisch creatief bezielde kant en mijn andere kant: wetenschappelijk en (hard) realistisch bezield. Moet zeggen, de twee combinaties maken het niet altijd gemakkelijk voor mij, haha.

En ja wat heeft het voorgaande met dadaïsme te maken? Wel, even de opportuniteit genomen om wat achtergrond weer te geven eerst en ja, met dadaïsme heeft men een andere kijk op kunst gekregen, zoals het expressionisme, abstracte en moderne kunst, surrealisme, kubisme en ga zo verder..., vandaar dus .

(Ivan Ouhel)

En nu ga ik naar 'Psycho' van Hitchcock kijken, creepy, alleen naar zo'n film kijken... . Ik zal de deur maar alvast op slot doen. ;-)

(wordt vervolgd...)

augustus 06, 2005

nooit...of nooit...

Van Eva De Roovere, die ik onlangs op de Gentse Feesten heb gezien, gehoord...met Tom C., die nu vertrokken is naar Oost-Turkije voor twee weken, de chansard ;-)

...nooit...of nooit...

Ik moet mezelf steeds elders gaan zoeken en daar...vind ik mezelf dan ook...weg van hier. Er is een deel van mij waarvan er geen vervolg is en ik mis ze... .Wie zou ik geweest zijn, daar waar mijn roots liggen? Het verleden zou er alleszins anders uitgezien hebben: andere mensen, andere situaties, andere omgeving... . Ik moet het stellen met dát verleden dat mij gevormd heeft, tot wie ik nu ben... . Soit, het 'nu' is belangrijk en als er een kern bestaat, ongeacht de omgeving, welja, aan mij om die kern te blijven verkennen. Ik kies wie ik wil zijn, maar dat is niet altijd evident... .

augustus 04, 2005

Hmmm

Watermeloen...hmmm
Orangeade...hmmm
Helder water...hmmm
Brandende zon...hmmm
Jij...hmmm

Sex?...hmmm
Ik-wil-op-vakantie!...hmmm

Nog even geduld...grmbl

V.L.

augustus 02, 2005

Moe

Wegens extreme emoties de afgelopen week en keiharde confrontaties met mezelf, niet kunnen slapen, dus lang opblijven, gisteren ook al, vandaag vroeg eruit en hard werken, is mijn Magritte-pijp nu uit en zullen de dadaïsten nog even moeten wachten. Verca gaat haar verstand gebruiken, want heeft deze week haar energie nodig, en vroeg in haar bedje, dat al staat te lonken, kruipen. Misschien nog wat blogs lezen...dat is minder inspannend.
In ieder geval, ken je buren, zou ik zo zeggen....

augustus 01, 2005

Welke beweging heeft een onweerlegbare invloed gehad op de kunst die na die periode volgde?
In mijn volgende post meer hierover...
Maar wie het antwoord weet...