oktober 31, 2005

O Vreugde

Kan het niet laten, maar ga toch even mijn vreugde uiten. Het heeft niets met nationalisme te maken, verre van, maar mag er best trots op wezen. Tsjechië kent een zeer rijke, invloedrijke en brede film-en animatiefilmgeschiedenis. Alleen is daar weinig over geweten... . Alhoewel... . De kenners zullen de Tsjechische filmcultuur wel kennen, vooral de sprookjes en jeugdfilms zijn heel bekend geraakt in het buitenland. Vijftien jaar terug werden er regelmatig een aantal jeugd-en animatiefilms op de vroegere VRT uitgezonden. Maar begin toch de indruk te krijgen dat de Tsjechen bredere aandacht beginnen te krijgen en zelfs een steentje mogen bijdragen in het verre Westen, zoals USA. Zo heb ik gemerkt vandaag, bij het zoeken naar welke film ik vanavond ging kijken in de cinema, dat ze hun steentje hebben bijgedragen in 'Oliver Twist' van Roman Polanski en 'Brothers Grimm' van Terry Gilliam. Ook worden nu 'De avonturen van het molletje' vertoond in Metropolis. Bij mijn weten, in die 22 jaar dat ik hier woon, de eerste keer dat er iets in een groot cinemacomplex wordt vertoond, behalve 'Kolya' dan in de tijd, maar ben niet zeker.
Dus, ja u had het al kunnen raden, wil zeker het molletje nog eens op het grote scherm zien. Maar niet vanavond want er stond al een andere film op het programma. Hier alvast het tekenfilmpje 'Krtek a muzika' ('de mol en muziek', letterlijk vertaald.) Ik denk dat velen onder ons hem al eens gezien hebben. Maar goh, dit is maar een splinter van een kapotgeslagen glas in duizenden stukjes. En vind het spijtig dat er zovele andere schitterende teken-en animatiefilms nog steeds ver zoek zijn hier. Voor de kinderen is dit alvast een paradijs... . En voor de volwassenen? Njet, ben nog steeds niet te oud hiervoor, ben trouwens een enthousiaste wereldwijde liefhebber van de experimentele, cult-, sprookjes-en animatiefilms en klassieke films, een beetje een cinefiel.
Verca heeft zich in ieder geval eerder dit jaar verdiept in de Tsjechische filmgeschiedenis en trok grote ogen op. En wou hierover schrijven, maar zoveel werk...en ondertussen zijn de maanden voorbijgevlogen. Soit, veel zal ik hier niet meer schrijven want heb nu minder tijd. Maar als ik iets schrijf, dan zullen er toch wel deftig uitgewerkte stukken tussenzitten. Niet alles tegelijkertijd en alles op zijn tijd... . Eerst is het aan Catharina II.

oktober 28, 2005

Kleine mededeling

Neen, niet om te zeggen dat ik ermee kap, wou gewoon even een teken van leven geven... . Zal binnenkort wel iets schrijven...naast koetjes en kalfjes...over een fascinerende vrouw, mét ballen (figuurlijk uiteraard) én die de erotiek, eigenlijk pure porno, beminde als geen ander. Hm, het is allemaal begonnen met 'de geheime kamers van...' en ja, verder geneusd ... .


(P.S. : Voor degenen die een hint zoeken: neen, met de muis over de foto glijden, is overbodig indien u geen Russisch kent. Lees dit twee keer... ;-) )

oktober 13, 2005

Het groene wonder...

... is in aantocht. Mjam, mjam, kan niet meer wachten. Overmorgen ligt het nieuwe 'Groene Boekje' in de winkels. Mijn geduld heeft geloond en ben blij dat ik de oudere versie vorig jaar niet heb gekocht. Ik ben vooral benieuwd naar de woorden uit het Surinamisch, ik zie ze als een verrijking.. Meer dan enkel namen van Surinaamse gerechten. En wat ook belangrijk is, de taal van de technologische vooruitgang bijv. sms'en en hoe vervoeg je dat? Vele van die woorden heb ik al in een opleiding gezien vorig jaar, maar bijlange niet alles.
De Nederlandse spelling werd vroeger om de vijftig jaar herzien. Het is allemaal begonnen in 1804, de spelling werd vastgelegd op initiatief van, ja u leest het goed, de Franse regering omdat Napoleon iedereen wilde registreren bij zijn achternaam. Vandaar soms van die gekke namen bij de Nederlanders, zoals Piet Uitenbroek, 'Piet Uit de broek'. Die Nederlandstaligen vermaakten zich wel indertijd om de meest gekke namen te bedenken. Echter, wat ze niet hadden verwacht, is dat die namen zouden blijven bestaan, haha. Eerste wijziging was in 1850, de spelling moest uitgebreider zijn om een groot woordenboek te maken. Zo kwam een woordenboek, bestaande uit 42 delen, tot stand. Genaamd: 'Kathedraal van het Nederlands' en hiermee tevens, de grootste woordenboek in de wereld. Honderd jaar later, in 1954, werd de spelling eindelijk eens serieus vereenvoudigd en werd komaf gemaakt met woorden zoals 'schoone' en eenvoudigweg vervangen door 'schone'. Toen werd tevens het eerste Groene Boekje samengesteld door de paritaire commissie van Nederlandse en Vlaamse taalgeleerden. Ik zie ze daar al zitten met een grote frons op hun voorhoofd...woord voor woord werd gestemd wat de voorkeursspelling moest zijn vb. 'christelijk' of 'kristelijk'? En stemmen kon een dag duren of langer zelfs, over één woord. Zo verkreeg men ook het probleem van de dubbele spelling waar mensen vaak mee sukkelden. Dit kwam omdat de Vlamingen een grondige hekel hadden aan de 'c' en de 'q', had teveel van het Franse en de Nederlanders hadden dan weer een grondige hekel aan de Duitse 'k'. Het stemmen ging dus vooral gepaard met emotionaliteit dan puur verstandelijk. U kunt het zich al voorstellen... .
In 1995 werd de spelling hervormd om zo van de dubbele spelling af te geraken. Men wou éénduidige spelling. En nu, tien jaar later, staan we weer een stukje verder. Fijn dat de taal evolueert. De Vlamingen hebben hard moeten strijden voor hun taal. Mooi Vlaams wordt nog soms te vaak onderschat en beschouwt men het A.N. soms nog als een 'elitaire' taal. Zever met pakjes, als je 't mij vraagt. Vandaar misschien dat zich de laatste decennia een verbastering in het Nederlands is beginnen voordoen. Half dialect, half A.N. . Ofwel dialect, die zijn charmes heeft, ofwel het A.N., die ook haar charmes heeft a.u.b., maar geen gemix hé. Ik kan de ergernis van bepaalde taalkundigen, die opkomen voor een correcte spelling en uitspraak, begrijpen. Het Vlaams mag er echt wel wezen. Ben met de jaren meer en meer van die taal gaan houden. Betrap me echter zelf (constant)voortdurend op fouten.
Update: voor de geïnteresserden en mensen die veel met talen bezig zijn, is het misschien interessant om 10euro op te leggen voor een Elektronisch Groen Boekje, dat enkel te verkrijgen is in één pakket samen met het papieren Groene Boekje. Elektronisch Groen Boekje (EGB). Versie 3.0. (2005). Nederlandse Taalunie (red.). Den Haag: Sdu / Tielt: Lannoo.

oktober 12, 2005

Tussendoortje

Ach ja , die tijd vliegt...even geen les nu. Voor ik het zal beseffen, is het eind januari en ben ik al een jaar aan het bloggen. De tijd vliegt...razendsnelllll. Nu krijg ik het gevoel, meer dan ooit, "de tijd vliegt snel, gebruik hem wel". Ik ben de foto's van de zonsverduistering niet vergeten maar zit blijkbaar met een technisch probleem dat niet van de een, twee, drie opgelost zal geraken... .
Terug in de tijd... . 'de tijd is relatief', zeg ik altijd. Hangt er vanaf met wat je bezig bent. Ervaar echter een tijdsversnelling nu ik terug aan het studeren ben . Sebiet weer naar de les en voor ik het besef, is de lesdag weer om. Ik heb nu precies minder tijd dan daarvoor, de lessen gaan razendsnel, veel info op korte tijd, en je zou al van 's morgens tot 's avond bezig moeten zijn met alle vakken om optimaal te kunnen volgen. Heb nog veel opdrachten te volbrengen deze week... Kan niet anders dan het 's avonds doen. En voor de zaken buiten de lessen...aan bepaalde dingen geraak ik gewoon niet. Dit wordt dus keuzes maken en leren tijd vrijmaken voor die dingen, 'first things first'.
Ik sta de laatste tijd ook heel dicht bij mezelf, wat een fijn gevoel geeft en denk na over de andere wereld, laat ik ze dan maar de matrix-wereld noemen. Mensen zien heel vaak de dingen die zich in hun leven afspelen als een zekere realiteit. Maar welke realiteit is dat? En is het de realiteit die iedereen ziet? Ik heb met de jaren onderscheid leren maken tussen de zintuiglijke realiteit, wat ik dus met de zintuigen waarneem en zintuiglijk opbouw in mijn leven, en tussen de andere wereld, die het zintuiglijke uitsluit en die rationeel is. Ik heb ook geleerd van niet af te gaan op het 'uiterlijke' en daarmee bedoel ik niet noodzakelijkerwijze het uiterlijke van iemand, 'niet alles is wat het lijkt'. Het uiterlijke is toch meestal maar schijn of bedrog en gekoppeld aan mijn zintuigelijkheid. M.a.w., zo ben ik jaren geleden tot het besef gekomen dat het niet telkens zozeer belangrijk is wat iemand zegt, maar wie de persoon is die welbepaalde woorden op een bepaalde manier formuleert. Voor mij is lichaamstaal dé belangrijkste taal. Ze laat zoveel meer zien dan 'woorden'. Vroeger liet ik me telkens imponeren door wat iemand vertelde en hoe hij of zij zich voordeed, met het gevolg dat ik op een compleet verkeerd spoor ben terechtgeraakt aangaande die persoon.
En ja, inderdaad, wie ben ik om te pretenderen dat zoals ik de niet-zintuiglijke wereld ervaar, het bij het terechte eind heb. Heb al in het verleden serieus wat negatieve reacties gekregen van mensen omdat ik ze zo gezegd keihard confronteerde met henzelf. De eerste reactie is boosheid en vinden dat ik pretentieus ben, de latere reactie is meestal dankbaarheid. Niet iedereen reageert echter zo omdat het ook niet hoeft. Ik doe tenslotte niet meer dan de sluiers van hun zintuiglijke waarneming optillen. Maar dat nemen mensen mij dus kwalijk, het feit dat ik hun zogezegde stabiel wereldje in elkaar doe storten. Als ik in andere tijden had geleefd, dan was ik waarschijnlijk al lang op de brandstapel beland of een kopje kleiner gemaakt, zo beweerde een vriend van mij onlangs. Haha, het voordeel van deze tijd, 'freedom of speech' . Ik doe het echter niet express, ik ben gewoon mezelf en probeer mezelf te blijven. En ben zelf hard tegen mezelf. Ik probeer zo nuchter en rationeel mogelijk te blijven en mij te ontdoen van mijn 'valse' waarneming. En natuurlijk twijfel ik nog soms aan mezelf of ik het wel bij het juiste eind heb, ben niet volmaakt hé. Maar de enige zekerheid of ik het bij het juiste eind zou kunnen hebben over bepaalde dingen is bijv. opzoekwerk verrichten in het heden of teruggaan naar het verleden en kijken wat daar mensen allemaal hebben gedacht.
Zo ben ik onlangs op de Plato's 'allegorie van de grot' gebotst. Niet zozeer gebotst, het is me in de schoot geworpen, haha. En was verbaasd over die theorie...omdat ik ze herkende, alleen niet in die woorden of verhaal... . Het ziet er als volgende uit... .
Plato stelt dat mensen die enkel zintuigelijk kennen een soort zelfbedrog plegen: we worden als mens in een grot geboren, vastgeketend kijken we steeds naar de rotswanden vóór ons. Achter ons buiten is er een vuur. Wat er zich tussen het vuur en ons afspeelt, zien we als schaduwen op die wanden en geloven dat dit de realiteit is. Terwijl het enkel schaduwen zijn van wat zich werkelijk afspeelt. Zelfbedrog m.a.w. .Degene die erin slaagt zich los te maken van zijn ketens, zich om te draaien en naar buiten te stappen, is degene die uiteindelijk de werkelijkheid te zien zal krijgen. In het begin wordt ie verblindt door het felle vuur, maar langzaam komen de echte vormen tevoorschijn. Eens men de ware vormen of ideeën (Plato maakt onderscheid tussen de zintuiglijke en de ideële wereld), ontdekt heeft, wilt men in de schimmenspel van de zintuiglijke wereld nooit meer geloven en zal men proberen de ideële realiteit aan de anderen in de grot te laten zien opdat zij ook zouden loskomen van hun ketens. Mooi toch!
Er zijn mensen die kicken op zichzelf, playstation-spelletjes, sport, drugs, de zon-de sterren-en-de-maan en de spiritualiteit daarrond, netheid en controle, slank-en dik zijn, geld en status, sex en aanverwanten, suiker, chocolade, sigaretten, vitaminen en pillen, kunst, muziek, dans, internet en wat het allemaal biedt, ruzie stoken tussen mensen, roddelen, hun hond(en) en/of kat(ten) en/of hun kind(eren) en/of hun huis(zen) en/of hun auto('s), hun job en hobby's...en dus over niets anders meer kunnen praten. Er zijn mensen die boeken verslinden alsof het suikerblaadjes waren, de ene film of theaterstuk achter de andere gaan zien of dag in dag uit voor hun tv hangen, eten verslinden en later problemen krijgen met overgewicht, zich volkappen met alcohol om de dag daarop met een serieuze kater rond te lopen. Elke dag in hetzelfde café de tijd slijten, met dezelfde mensen en met dezelfde praatjes. Er zijn mensen die anderen een kopje kleiner maken terwijl ergens anders mensen de anderen een kopje groter maken (dichterlijke vrijheid). Er zijn fijnzinnige mensen die alles fijnzinnig beschouwen. Warme, koude empathische, onverschillige, arrogante, brutale, vriendelijke, spontane, natuurlijke en onnatuurlijke, liefdevolle mensen, drukke mensen, rustige mensen...en
Er zijn mensen die kennis vergaren en naast hun geconditioneerdheid zoals hierboven vermeld, verschillende wegen in hun leven uitproberen, grootse engagementen en uitdagingen aangaan, durven ondernemen, zichzelf onder ogen zien, zich losmaken van hun ankers en kappen met het hun dagdagelijks bestaan, niet achterom maar vooruit kijken, elders in de wereld gaan wonen, uitvinden, heruitvinden, interessante dingen neerpennen en interessante dingen verkondigen, mooie, nieuwe en originele dingen creëren, ... kortom, we kunnen ons allemaal (inclusief mezelf) wel herkennen in bepaalde, misschien zelfs vele dingen. Te veel om op te sommen en de tijd vliegt véél te snel om stil te blijven staan. Bij zichzelf stilstaan kan echter nooit kwaad... .
Volgens mij zijn de grootste genieën degenen die voldoende verbeeldingskracht hebben. Tenslotte vindt daar de idee haar oorsprong, niet?
(U kan de tekst in zeven stukjes opsplitsen, dan valt er een hele week iets te lezen op mijn blog)

oktober 03, 2005

Invasie

*glimlach* . Het lijkt hier wel op een invasie maansverduisteringen op mijn blog... . Zal wel met de komende maansverduistering te maken hebben zeker? Of verwarren de mensen maansverduistering met een zonsverduistering, uit verstrooidheid? Bwah, ik denk het niet. Ben er in ieder geval in geslaagd om foto's te trekken van de gedeeltelijke zonsverduistering hier in Antwerpen. En ja, ik heb mijn saaie les Nederlandse grammatica ervoor laten vallen. Tenslotte krijg ik grammatica nog een volledig jaar. Regenval aan zonsverduisteringen in ieder geval niet..., alhoewel... . Ga misschien eens beginnen sparen voor een eclipsreis naar Turkijkje volgend jaar, alhoewel een gewone reis hoogstwaarschijnlijk wat goedkoper zal zijn. En eigenlijk zie ik het nog méér zitten om nog eens een bezoekje aan de Touaregs te brengen... . (voor de gedurfdere avonturiers). In Marocco genaamd 'de blauwe mannen' of de 'woestijnmannen' en ons gezegd in de tijd (Ouarzazate, in de buurt van de woestijn), dat het een vrij agressief en geslepen volkske is en onder hen veelal homo's. Dat vonden die mannen daar toch een belangrijk feit, ze waren er een beetje vies van. Ach ja, ieder zijn volksverhaaltje zeker? In hoeverre dat dat klopt, weet ik niet hoor!
En voor de super-gedurfde (rijke) avonturiers, laat je even inwijden in de hekserij van de Vodoo wereld... . Aan het laatste initiatief, vrees ik, ben ik wat overgevoelig... .
Dit zijn allemaal trips om de totale zonsverduistering te zien... . Vandaag ging het om een ringvormige zonsverduistering en zal moeten wachten voor de volgende tot ... als ik me niet laat invriezen, zal ik ze nooit meer te zien krijgen... .
Zal, wat er van de foto's terechtgebracht is morgen laten zien. Jullie gaan waarschijnlijk een wit bolletje op een donkere achtergrond zien, waarop jullie niet veel van een hap in de zon gaan kunnen vrijwaren maar ja, amateurbeelden hé.
Eigenaardig... 'k zoek altijd eerst afleiding voor ik me begin te concentreren op iets. Maken dat ik die oefeningen Russisch afkrijg, want wil straks de eerste aflevering van 'Miss Marple' zien, hoofdpersonage in Agatha Christie's detective-verhalen. Ik wrijf al in mijn handen... .

oktober 01, 2005

'Bavo Claes'

Bwèèeuh, de herhaling van het VRT-laatavondjournaal is al ongeveer een anderhalf uur bezig hier. Ja, ik zal Bavo missen. En VRT zal een 'klasse apart' armer zijn. Omwille van zijn inzet, zijn prachtig taalgebruik, zijn aangename stem, zijn humoristische benadering met momenten, zijn voorkomen en zijn houding. Dertig jaar werkzaam bij de VRT als TV-journalist. Deed de eindredactie, presentatie en verslaggeving en heeft jarenlang het 7-uurjournaal gepresenteerd. In 2002 werd hij overgeplaatst om het nieuws van zes uur en het laatavondjournaal te presenteren omdat hij als 'te serieus' werd beschouwd. Menig nieuwskijkers waren niet zo tuk op deze beslissing... . Vanavond waren zijn laatste woorden op het VRT-journaal. Op het einde, met die mooie glimlach rond zijn lippen: "dat was het... ik neem afscheid van u... ik wens u nog een hele goeie nacht en een mooi weekend". VRT heeft ter bedanking haar archieflade opengetrokken. Ik heb naar deze man altijd graag geluisterd en gekeken en is mijn lievelingsnieuwslezer, naast Martine Tanghe.

Hij zal nu in ieder geval rustiger(?) aan zijn tweede boek bezig kunnen zijn. Zijn debuutroman verscheen in '77: Kraai. Hier een bespreking, verschenen in de Romaneske '98 en hier zijn reactie daarop.
Bedankt voor het kijk-en luistergenot Bavo.