februari 24, 2006

little sun

Fántastisch toch, nietwaar? Twee dagen aan één stuk bijna zitten smeken om zon. En ja hoor, het resultaat is er. Mhm, fijn toch dat mijn fantasieën steeds afgestemd zijn op de samenloop van omstandigheden. Het zou raar klinken om te kunnen zeggen, " Tiens, nu ik twee dagen intensief naar de zon heb verlangd, schijnt de zon!. Wat een toeval!", héhé. De meeste wetenschappers hebben het begrip 'toeval of geen toeval', nog steeds niet volledig kunnen vatten doch zijn wel op een bepaald niveau geraakt waarin ze zeker gelijk hebben. Bijvoorbeeld in de veronderstelling dat bepaalde mensen in staat zijn een bepaalde lineariteit of logiciteit te zien in dingen, gebeurtenissen, cijfers... die zich voordoen in de alomtegenwoordige chaos, en die mensen daar een betekenis aan geven, want 'dat bepaald iets', is al te veel bij elkaar om zomaar een toeval te noemen.
Die keren dat de telefoon gaat en aan de andere kant van de lijn iemand is die je al lang niet hebt gehoord of gezien: ' Tiens, was me aan het afvragen hoe het met je was en wou je net bellen...' Die keren dat je door een toevallige ontmoeting met iemand eindelijk de informatie krijgt die je al lang zocht en maar niet vond. Maar ondertussen wel heel de tijd ermee in je hoofd rondliep. Of je leest de informatie die je zocht toevallig in een artikel of een boek.
Die keren dat een getal overeenkomt met het geboortecijfer van iemand of meerdere personen, de optelling of aftrekking van iets, jij dan ook tot dat cijfer komt en blijkt dat iemand uit je naaste omgeving in hetzelfde cijfer is gaan wonen ect... . Die keren dat je aan iets slecht hebt kunnen ontsnappen, want was je twee minuten ergens langer blijven plakken, je in een conflict tussen bepaalde mensen was verzeild geraakt. Of net het omgekeerde, je een aangename ontmoeting hebt gemist. Die keren dat je je mond open hebt gezet tegen bepaalde mensen of je dokters, en had je dat niet gedaan, je wellicht niet meer zou rondlopen hier. Die keren dat je een andere weg inslaat om een of andere reden dan voorzien, en er vlak nadien een accident gebeurt op die andere weg.
Die keren dat je 's nachts wakker wordt (heeft een vriendin van me voor en heeft haar vriend al meermaals wakker gemaakt om zich ervan te vergewissen dat het effectief zo is) en wanneer ze naar de wekker kijkt, ze telkens drie dezelfde getallen ziet, zoals 01.11h, 03.33h, 04.44h, ect... . Die keren dat je iets aan het denken bent (niet-actueel) of aan het schrijven bent en de dag daarop iets daarover in de krant, een tijdschrift of een blog verschijnt. Die keren dat je al lang met een idee of een concept rondloopt en er iemand anders mee naar buiten komt. Durf al bijna geen idee te hebben omdat er telkens wel iemand vóór mij ermee naar buiten komt, ook al heb ik iets daarover tegen niemand verteld. Dus hou ik het idee in mij, maar denk er voor de rest niet te veel aan, tot het moment dat ik het kan verwezenlijken.
Een van de strafste voorbeelden die een paar vrienden van mij hebben aangehaald een tijd geleden... . Ik herinnerde mij er niets meer van. Naar het schijnt waren we aan het stappen en wat aangeschoten zei ik op een bepaald moment, al grinnikend, tegen een van die vrienden, 'sebiet gaat er een duif kakken op je rechterschouder'!. Ze lachten eens goed. En ja láp, paar meters verder, duivenpoep op zijn rechterschouder. Of de periodes waarin ik met bepaalde mensen geestelijk heel close was. Telkens wanneer ik dacht aan bepaald iemand, 'Goh, die zou nog eens op bezoek mogen komen', stond ie opeens voor mijn deur of wanneer hij/zij net wou gaan bellen, ik hem/haar telkens voor was, of omgekeerd. Of die keren dat ik bij mijn partners of naasten (hier gaan we al een niveau hoger => *schertsend*) in een beeld of een visioen zag wat er met hen op dat moment aan het gebeuren was of wat er ging gebeuren.
Hm ja, hoe je het ook wilt noemen, wat anderen beschrijven als spirituele toestanden of wat dan ook van die aard. Vind daar niks bovennatuurlijks aan. Zo kunnen we natuurlijk, alles wat niet verklaard of bewezen kan worden, bovennatuurlijk noemen, pfft. Ik heb daar voor mezelf een antwoord op gevonden en het heeft in de eerste plaats volgens mij vooral te maken met hoe en op welke manier onze hersenen informatie verwerken. Intuïtie, instinct, empathie, logica, hoge IQ?, kansberekening en jawel, niet te vergeten....het waarnemingsvermogen. Natuurlijk spelen onze vijf basiszintuigen hierbij ook een rol, waarbij een van de opmerkelijkste, de reukzintuig. Alles tesamen genomen en misschien nog veel meer, vormen al die zaken wellicht het 'zesde' of het 'zevende' zintuig.
In mijn inleiding op mijn blog heb ik gezegd dat ik het eens over intuïtie e.d. ging hebben, wel ben er klaar voor. Geforceerd over iets schrijven terwijl ik niet in de moed ben, lukt niet. Dus voilà, op weg naar het ontastbare en/of het tastbare in mijn volgende post...vergt nog wel even wat schrijf-en denkwerk...

februari 20, 2006

Een beetje warmer...

Hmm, zaterdag heeft een van mijn beste (alhoewel hij een medaille verdient voor 'de beste en de trouwste vriend', maar wil niemand krenken) vrienden zijn ja-woord gegeven aan zijn liefste. Kon het niet laten van een paar tranen weg te pinken. Zalig toch dat het geluk van anderen je zo kan raken... had ineens zin om ook te trouwen, haha,... weliswaar onder gelijkaardige condities ;-).
Via hier wil ik jullie nog eens bedanken voor de geslaagde dag en wens ik jullie nog heel veel fijne jaartjes samen en verheug me al op jullie kleintje dat op komst is!
Soms ga ik wat zoeken op mijn blog en lees dan bepaalde anekdotes terug. Op zoek naar een beetje warmte (in mijn achterhoofd) in deze kille dagen...brrr. (Door de regen fietsen met koud weer is toch maar niks. Bevrozen billen en handen als gevolg. Ben dan maar wat boven de chauffage gaan hangen...een beetje plat)
Enfin, heb een tekstje teruggevonden van mij dat mijn verbeelding wel aanspreekt op dit moment en na het bovenvermelde ... one, two...three

'And it was on a solar day,
I've behold the beauty of a sun-baked field of sunflowers.
In the middle of the day,
Standing there for a while...
I felt like a 'sun-collector'.


I keep on walking through the fields...
With the little sun in me.'
Met deze foto er nog eens bij heb ik het al (heel wat) een beetje warmer :-)


februari 13, 2006

Dit weekend 'toevallig' op deze werk van de kunstenaar: schilder, illustrator, stripauteur Jan Bosschaert ( zeker de moeite waard om zijn site te bestuderen! Wees niet lui en zoek het a.u.b. zelf op, linken mag waarschijnlijk niet) gebotst, in een interview met hem in de DM-magazine (De Morgen). Sluit goed aan bij mijn vorige post en illustreert mooi de complexen die mensen over hun lichaam kunnen hebben en de vraag 'Groot of klein. Zou het een verschil maken?' Mijn gedachten daarrond sluiten aan bij zijn antwoord.

Een citaat van hem uit het interview i.v.m dat doek: " In de periode dat ik dat schilderde, gebeurde er heel wat in mijn vriendenkring. Relatieproblemen, echtscheidingen... Voor mij was dat een inspiratiebron om de wereld van de vrouw en de man te belichten. Het is aan de ene kant grappig bedoeld, maar het heeft ook met programma's als Beautiful te maken. Iedereen sleutelt tegenwoordig aan zichzelf. De man op het schilderij heeft een klein piemeltje. Maar zou het werkelijk verschil uitmaken als het groter zou zijn? Recente enquêtes onder vrouwen geven aan dat het helemaal geen probleem zou zijn. En zij, de vrouw, wil dan weer grotere borsten omdat mannen dat leuker zouden vinden. Is dat werkelijk zo? Ik ben bijvoorbeeld geen borstenman. Ik las laatst in P-Magazine dat de mannen worden onderverdeeld in borsten-en billentypes. Als dat klopt, ben ik een billenman."

Zo trek ik bijvoorbeeld al heel mijn leven billenmannen of mannen aan voor wie de borstgrootte er niet zo toedoet. Wat een geluk, ken dat niet...complexen over mijn lichaam. Al was ik in mijn puberteit en vroege adolescentie overgecomplexeerd van top tot teen, maar ben eruit gegroeid. (en heb misschien ook gewoon geluk met het lichaam dat ik heb, te danken aan mijn moeder en jarenlange gymnastiek als kind ) Dat is lang niet bij iedereen zo. Nog steeds zie je en hoor je verhalen over volwassenen die complexen hebben, wat heel spijtig is. En alsof het al niet erg genoeg is, mensen die andere mensen complexen aanpraten die al gecomplexeerd zijn of helemaal niet, getuigt van complete domheid. Ben vroeger vaak gepest geweest, bleek achteraf dat het uit jaloezie was. Er bestaat nu eenmaal niet één prototype mens, we zijn allemaal mensen, en maar goed ook, allemaal verschillend.

Mensen vergelijken zich echter soms te veel met anderen en als je natuurlijk continue overstelpt wordt door reclame met super-modellen erin, die uiteindelijk vaak bijgewerkt worden met photoshop, en tv-programma's over plastische chirurgie, mja, dan kan het ook niet anders dan, wanneer men niet tevreden is over zijn of haar lichaam, men zich gefrustreerd kan beginnen voelen. Jezelf aanvaarden zoals je bent, is voor velen een zeer moeilijke opdracht. Maar stel dat dit nu eens eigen is aan de mens? Een mens zal nu nooit eens tevreden zijn over hoe hij of zij is, zelfs diegenen die voor de buitenwereld of naar de buitenwereld toe tevreden lijken, hebben complexen. Er zal altijd wel iets zijn dat ze denken dat bij henzelf ontbreekt... . Ach ja, de mens... en ja, ben ook een mens by the way en dus ook niet perfect... . Perfecte mensen bestaan niet! Wat is trouwens perfect? Vermits de waarheid wordt gemaakt en niet gevonden, heeft iedereen zijn eigen waarheid, kunnen zaken zoals 'wat is perfect?' dan ook niet in één definitie geformuleerd worden. En aangaande sex, ik geloof er heel sterk in dat de manier waarop men met elkaar de liefde bedrijft veel belangrijker is dan de grootte van een penis of borst.

Ik ga in ieder geval volgende week de stripafdeling afschuimen ;-)

februari 05, 2006

Spam

Dit krijg ik regelmatig in mijn 'ongewenste e-mail' de laatste maand, naast 'Enlarge your penis with 10 cm or more!'. Ja, kan het niet laten, domme praat dat mensen kunnen verkopen...
'Smoking makes you even a bigger man than you are.
If you like smoking but hate cigarette taste and smell.
Especially for you we created pleasant and gentle menthol cigarettes that have very elegant scent and refreshing taste. Order here.
Why are cigarettes better than women: you want them whenever you want, as much as you want, any kind you want.'
Ik zou zeggen: ' If you identify yourself with all this shit, we recommend you this book: ' How do I develop an adult behavior?' or this one: 'Quitting my non-stop frustrations'. Order here.
Update: I. v.m. met die penisvergroting:
Tegenwoordig is het net of mensen naar de supermarkt gaan:
'Wat had u graag gehad mevrouw?'
'Voor mij een paar siliconen, cup C 100 en kleinere schaamlippen graag.'
'En voor u mijnheer?'
Ik zou graag mijn jongeheer 10 cm langer en 3cm breder willen hebben'.
Speciale aanbieding: bij één borstvergroting, krijgt uw vriendin er één gratis.
Anderhalve week geleden in de sauna viel me een vrouw op, rond 36j schat ik. Ik was aan het rusten op een ligstoel en zij zwom voor mij uit in het zwembad. Ik geloof dat ik haar op tien minuten tijd zeven keer naar haar borsten heb zien kijken en toen ze een handdoek rond haar wikkelde, deed ze dat heel langzaam en een beetje uitdagend, haar borsten naar voren duwend.
Ik zei tegen mijn maat: 'zie jij wat ik zie?'.
Hij moest lachen: 'je kan er niet naast zien, het is net of ze compleet geobsedeerd is door haar borsten.'
'Ik geloof dat het haar eerste keer is na de operatie dat ze met haar borsten bloot in het openbaar rondloopt', zei ik.' Maar ze is niet de enige, heb je haar vriendin eens goed bekeken?'
''t Is niet waar! Zij ook of wat? Ja, inderdaad, je ziet de littekens. Die zijn waarschijnlijk samen een borstvergroting gaan doen en misschien hebben ze zelfs korting gekregen: bij één behandeling, één behandeling gratis bij uw vriendin, lachte hij.'
Moet zeggen, ze straalde van geluk en keek elke keer vol trots naar haar borsten. Als dat haar gelukkig maakt...maar het was een vrij mooie vrouw en moet zeggen dat die nep-borsten de rest van haar uiterlijk ontsierden. Spijtig...maar ze stonden haar niet, de borsten waren een beetje té opgespannen en het viel té hard op dat ze nep waren.

februari 03, 2006

februari 01, 2006

Zure sneeuw

Hm, toch nog iets moois waar te nemen buiten de dikke mist, vol giftige fijne stofdeeltjes, die de gezondheid van de Antwerpenaars bedreigt. Fijn poedersneeuw...maar zuur... . Ik wou dat ik kon zeggen: " Mountains, here I come!" Uiteindelijk zal de mens stikken in zijn eigen shit... daarnaast vele onschuldigen... zoals met alles in deze wereld.