september 30, 2006

To see or not to see

I can choose not to see and then keep on wandering what is all happening outside, just let my fantasy go...

but I rather choose to see, because there is so much to see... more then I could imagine in my whole life... .


V.L.

september 26, 2006

Operatie

Ben weer even afwezig geweest en heb nog niet terug kunnen reageren...heb even iets aan mijn hoofd gehad. Morgen word ik geopereerd. Een kleine operatie maar toch onder volledige narcose. Pfft, hoeveel operaties heb ik al niet gehad in mijn leven? Vier zware en vier lichtere. Mag 's avonds al terug naar huis en toch...al heb ik al verschillende malen levensbedreigende operaties moeten ondergaan, heb de afgelopen week serieus zitten flippen. Ja, omdat ik ondervind dat het leven nu eens anders loopt voor mij, eindelijk ervaar ik terug gelukkig te zijn. En het idee dat er iets zou mislopen beangstigt mij omdat ik mij net zo gelukkig voel. Net nu ik ook op mijn wederhelft ben gebotst. Dus, ben de laatste tweeënhalf weken zéér gelukkig geweest!
Allemaal duimen hé, de operatie valt ergens in de namiddag. Wanneer juist, zal ik morgen weten. Ik kom wel terug. Wat is de wereld tenslotte zonder een goed mens als ik? Haha

september 23, 2006

Illusies

Zou het kunnen dat ik misschien onbewust beïnvloed ben geweest door het liedje in de vorige post ? Al luisterde ik niet naar de lyrics, al hoorde ik gewoon het gevoel... .
Ik heb dit gedicht (hieronder, in dezelfde post) gisternacht geschreven naar iemand die heel nauw aan mij hart heeft gelegen en nog steeds ligt... . Meer dan ik zou willen toegeven... . De vraag?
waarom ik al die tijd het zo moeilijk heb gehad om die persoon los te laten? Ik denk dat het komt doordat het de eerste persoon in mijn leven is geweest, die ik graag zag (zie zoveel mensen graag), maar bij wie ik er niet in slaagde om een bepaalde realiteit te doen doordringen...die hem onbekend is... Schijnbaar... . Ze is hem bekend, maar heeft die heel ver weggestoken.... .
Waarom?
Omdat nu eenmaal openheid kwetst! En er zijn mensen die dat niet aankunnen. Liever de openheid wegsteken, uit schrik gekwetst te worden dan open te zijn... .Kan alleen maar uit eigen ondervinding zeggen dat openheid het hoogste genot is...! Wat houdt openheid in? De realiteit aandurven, jezelf en de ander willen zien.
Illusies

Kom en aanschouw
Kom en beleef
Kom en laat je gaan…

Vrees niet
Wantrouw niet
Heb lief

Draai de wereld op zijn kop
Desnoods…
Maak ze onbestaand

Maar je hebt uiteindelijk geen keus
Je MOET zien
De enige uitweg…

Ik tel de tranen
Talloze malen
Zoals kralen op een halssnoer

En al ben ik zo nietig
Tegelijkertijd…
Ben ik …alles

Alles wat zich in deze wereld bevindt
Alles waar een mens van kan dromen
Alles wat een mens verafschuwt

Neen…
Vrees niet
Want ik ben net als jij

Stop de illusies
Realiteit is realiteit
En Jij?

Jij bent jij
V.L
Ik wil alleen maar zeggen...we worden continu beïnvloed, of we dat nu willen of niet. Het gekke is...dat we steeds de beïnvloeding in ons leven opzoeken die we willen, die we op dat moment nodig hebben...de grootste bevestiging van jezelf en de hooste inspiratie. Met andere woorden...soms willen we bepaalde dingen en soms niet, maar het onbewuste zal steeds sterker zijn, en uiteindelijk...overwinnen. Dus..????

Ghost Right where it belongs



See the animal in his cage that you built,
Are you sure what side you're on?
Better not look him too closely in the eye,
Are you sure what side of the glass you are on?
See the safety of the life you have built,
Everything where it belongs
Feel the hollowness inside of your heart,
And it's all...right where it belongs

What if everything around you,
Isn't quite as it seems?
What if all the world you think you know,
Is an elaborate dream?
And if you look at your reflection,
Is it all you want it to be?
What if you could look right through the cracks,
Would you find yourself...find yourself afraid to see?

What if all the world's inside of your head?
Just creations of your own
Your devils and your gods all the living and the dead
And you're really all alone
You can live in this illusion,
You can choose to believe.
You keep looking but you can't find the woods,
While you're hiding in the trees

What if everything around you,
Isn't quite as it seems?
What if all the world you used to know,
Is an elaborate dream?
And if you look at your reflection,
Is it all you want it to be?
What if you could look right through the cracks,
Would you find yourself...find yourself afraid to see?

(Nine Inch Nails)

september 19, 2006

Drifted

(pastel en oliepastel op papier - 24,7x37cm)

V.L.

september 09, 2006

Unfinished sympathy

A: "Heb je hem niet zien zitten daarstraks?"
B: "Jawel, maar kreeg géén woord over mijn lippen..."
A: "Doet het nog pijn?"
B: "Ja, het doet pijn en wie weet zal hij misschien mijn leven lang een wonde blijven...geen idee eigenlijk..."
A: " Vergeet hem toch gewoon..."
B; " Neem het mij niet kwalijk, maar je weet zelf wel best dat ik niks ben met die uitspraak...dat weet ik ook wel. En als ik kon, zou ik het doen. Ben in ieder geval al bezig om niet te veel aan hem te denken. Dat is al iets...maar het ligt ingewikkelder dan dat ..."
A: "En dat is ...?"
B: "...dat onze geesten sterk verbonden zijn met elkaar...we voelen elkaar heel sterk op afstand en bij mij is dat nu eenmaal iets sterker dan bij hem. Daarom dat ik me altijd alles zo hard aantrok in de tijd. Hij is de eerste persoon in mijn leven bij wie het soms net is alsof ik in zijn lichaam zit en door zijn ogen kijk. Heb al vaker gehad met mensen, dat we elkaars gedachten konden dragen op afstand maar nooit op de manier zoals bij hem. Creepy, en het probleem is dat ik er niet om vraag, ik hoef enkel mij gedachten op hem te richten en ik sta precies naast hem. En dat is, geloof me, heel vermoeiend, want op die manier geraakt al mijn energie opgeslorpt... ."
A: "Je hebt dat inderdaad heel vaak met mensen maar ik wist niet dat het zo erg kon zijn..."
B: "Je kan het vergelijken met een obsessie maar een obsessie waar ik niet om vraag ... in tegendeel, wil mij zo ver mogelijk distanciëren. Maar soms gebeurt het zelfs terwijl ik op een normale manier met mensen communiceer, ik opeens binnen in hun zit en dat ik niet los, blijf steken. En vermits wij ons allen gewaar zijn van bepaalde dingen die we niet kunnen benoemen, beginnen die mensen zich oncomfortabel te voelen, maar weten niet waarom. Ik probeer dat dan tegen te houden en te verbergen maar dat lukt niet altijd, zeker niet bij mensen die zich daar ook bewust van zijn, en dat zijn er niet veel, maar die beginnen zich dan uit hun eigen te distanciëren. Ik heb die afstand nemen nodig om daarvan af te geraken en het gaat meestal snel over...maar bij hem...Fuck!"
A: "Dat is gewoon pure telepathie waar je het eigenlijk over hebt ... ?"
B: "Noem het wat je wilt...prettig is het niet altijd...soms voel ik verschillende mensen tegelijkertijd aan me denken en weet ik precies van wie de gedachten allemaal komen. Het treffendste voorbeeld was eens, en daar maakte hij ook een deel van uit... Ik heb hem via een vriend leren kennen en via die vriend heb ik ook een vriendin leren kennen, waarmee ik ook geestelijk vrij close was. Maar er liep van alles mis tussen die vriend en die vriendin, en in diezelfde tijd begon ik een affaire te hebben met hem. Ik heb ze allemaal afzonderlijk aangesproken over een bepaalde nacht en wat de gedachten zoal waren. Bleek dat we alle vier die nacht wakkergelegen hebben en aan elkaar dachten. De gedachten klopten in ieder geval... . En ja, soms geraak ik overladen met al die input en moet ik het op een of andere manier kwijt. Creativiteit, fysieke beweging en een vorm van yoga die ik voor mezelf heb bedacht, is een goede afleiding.
Ik heb ondertussen al wel geleerd, om wanneer ik eigenlijk geen tijd heb of niet fit genoeg ben, wanneer mijn gedachten op iemand vallen, onmiddelijk te stoppen met te denken aan die persoon omdat ik weet dat die persoon aan mij zal beginnen denken en eventueel zelfs voelen dat ik aan hem of haar denk. En zelfs bij hem beginnen die gedachten tegenhouden al aardig te lukken, maar is met momenten nog moeilijk.
A: "Pfft, ik zou niet in uw plaats willen zijn ... ."
B: "Maar het heeft ook zijn positieve kanten hoor ..."
A: " En die zijn?"
B: "Wel, wat ook blijkt te werken en, goh moest ik nu een kwaadaardig iemand zijn...mensen zouden afzien met mij...maar het blijkt dat ik op afstand bepaalde situaties een bepaalde richting kan doen uitgaan ..."
A: "Dat moet je me eens uitleggen hoe je dat doet!"
B: "Wel ik concenteer mij op iemand of op een situatie en dingen blijken later die richting uit te gaan..."
A: "En hoe doe je dat dan, gewoon concentreren of wat?"
B: "Concenteren ja, maar er komt van alles erbij geloof ik. Laat ik het beschrijven als radiogolven of iets dergelijks maar wat vooral een rol speelt denk ik, is dat zich kunnen plaatsen in iemand of iets en daarvoor moet je dat iets of iemand kennen. Dus, het gaat niet als je geen contact hebt. Je hoeft die persoon zelfs niet door en door te kennen, ik heb al meegemaakt dat het kan met mensen via het internet, zelfs degene die je nog nooit gezien hebt. Het gaat ook bijvoorbeeld via bepaalde mensen die in contact zijn met de persoon in kwestie. Maar wat ik me bijvoorbeeld afvraag, zou het ook niet ergens kunnen, dat doordat je je van iets gewaar bent of aan iets specifieks denkt vooraleer je iemand ziet of tegenkomt, dat wanneer je die persoon ziet, dingen gaan lopen zoals je ervoor hebt gedacht of gezien, omdat het in jou aanwezig is en jij via lichaamstaal bepaalde dingen op die persoon overbrengt, en dat die persoon eigenlijk gewoon op een juiste manier, logisch met andere woorden, reageert op jouw lichaamstaal?"
A: "Tsjonge, gij denkt weeral veel na hé ?"
B: "Ja, sorry, kan er niks aan doen. Ik weet het eigenlijk niet, mensen zeggen dat vaak, maar is dat wel zo?"
A: "Believe me..."
B: " Ben in ieder geval enorm gefascineerd door het menselijk brein en met de jaren is mijn interesse enkel maar toegenomen omdat zóveel afhangt van de manier waarop iemands brein in elkaar steekt... . En ja, daar ga ik dan weer..., ik besef het zelf wel. Soms ... . (lacht) Laten we er maar mee ophouden, en over koetjes en kalfjes beginnen en het schone weer (lacht)."

september 07, 2006

Ghost

V.L.

september 06, 2006

Lang haar...

Waar ik dus over wou schrijven gisteren, is over haar. Menselijk haar, ja. Met de 'Cranes' op de achtergrond, een vroegere liefde, zal het schrijven wel wat vlotter verlopen dan gisteren. Hmm, zal nog wel een nummertje ervan op mijn blog zetten.
Over dat haar... . Heb onlangs een documentaire gezien op 'Canvas' en er is, geloof ik, geen enkel detail aan me ontsnapt omdat ik het zo...unbelievable (sorry, voor mij klinkt dit sterker dan 'ongelooflijk') vond. Of, het fascineerde me althans. Hier in het Westen is de rage al ferm beginnen uitbreken...haarverlenging, aan 15 euro per haarlok. En je moet toch even rekenen dat voor een coup lang haar, het je gemakkelijk tussen de 1000 en de 1500 euro kost. Ik was in het begin vooral geïntereseerd omdat ik er altijd al van gedroomd heb lang haar te hebben. Zelfs als kind kwam mijn haar nooit verder dan op schouderlengte. Oorzaak? Krullen! Van het moment dat mijn haar wat te lang begint te worden, eens voorbij de schouderlengte, gaat het eigenlijk dood. Heb heel broos haar. I.i.g, er worden synthetische haarlokken gebruikt voor haarverlenging maar ook écht menselijk haar. En toen begon ik al wat argwanend te worden... . Waar komt dat menselijk haar vandaan? Moest toen wel even terug aan de lugubere gedachte denken dat nazi's in de tijd met menselijk haar hun matrassen vulden... . Afin, menselijk misbruik weder alom... .
Een of andere man heeft het gat in de markt gevonden. Waar haalt hij het haar vandaan? Indië. Goh, al die haarlokken die ik op de grond zag vallen, prachtige haarlokken.... . Nu, Indiërs hebben zo de gewoonte om offers te brengen aan hun goden in de daarvoor bestemde tempels. Ze brengen een offer om hun wensen in vervulling te laten gaan of ze doen een offer als bedanking voor de vervulling van hun wens. Vermits de meesten niet over de nodige materiële middelen beschikken, staan ze hun kostbaarste bezit af, hun haar! Awel, die man heeft ervoor gezorgd dat al het haar wordt bijgehouden, even over een onderhandeling gesproken....degene die instaan voor hun tempel worden er rijk van. De bevolking zelf? Nougat bollen! 15 roepies krijgen ze. En dan weten ze nog niet wat er met hun haar werkelijk gebeurt. En de tempelhouders komen af met het excuus dat ze niet in staat zijn al dat haar bij te houden.
Afin, enkel de vrouwelijke lange lokken worden bijgehouden.... . Waarom Indië? Omdat het het enige land is waar de kwaliteit van het haar overeenkomt met de kwaliteit in het Westen. Daarna wordt het haar, tonnen per jaar, naar het Westen getransporteerd en daar krijgen ze verscheidene kleuringen met een pigmentinjectie, 'natuurlijk', met andere woorden en de kleur gaat niet af. Het probleem zit hem wel in de blonde versie. Blijkbaar is de natuurlijke donkere kleurstof van bepaalde haartjes te dominant om gekleurd te worden. Dus, wat gebeurt er? (en uiteraad om te besparen) Het haar gaat terug naar Indië, waar vrouwen een hele dag met niks anders bezig zijn dan de donkere haartjes in die blonde lokken ertussenuit te halen. Wat drie tot vier maal toe wordt gecontroleerd door verscheidene mensen. Géén enkel haartje mag donker zijn. Te bedenken dat het gemiddeld maandelijks loon in Indië 30 euro bedraagt... .
Daarna gaat het haar terug naar het Westen en wordt het haar verspreid. Ik vind de gedachte van andermans haar te dragen zeer mooi, weet niet waarom, maar je draagt een stukje van iemand en je koestert het. Allé, ik zou het toch doen, dat koesteren. Maar de Westerse vrouwen hebben er totaal geen benul van waar het haar vandaan komt. Spijtig, de manier waarop het verworven wordt..., je reinste bedrog. De Indische vrouwen zouden eens moeten weten wat er met hun haar gebeurt, geen God, neen, een mens, waar het naartoe gaat. En de final clue had ik tenslotte heel goed begrepen. DE VROUWEN IN INDIË DOEN, DOOR HUN HAAR AF TE DOEN, TEGLIJKERTIJD SYMBOLISCH AFSTAND VAN HUN EGO, TERWIJL DE WESTERSE VROUW MET HÚN HAAR DAARMEE HAAR EGO VOEDT. Ach ja, en daarmee werd voor mij voor de zoveelste keer het absurdisme bevestigd... en hoeft dat lang haar voor mij niet meer.

september 05, 2006

Lethargische slaap

V.L.
Ok, we gaan hier eens wakker worden hé. Verca is al heel lang oncreatief geweest. Pfft, je begint het toch te voelen op den duur, hoog tijd om mijn creativiteit de vrije loop te laten. Afgelopen met dat gestudeer, 1ste en 2de zit zijn voorbij. Resultaten heb ik nog niet, maar ze zullen i.i.g wisselend zijn.
(Wat zie ik hier eigenlijk? Heb geen keuze meer tussen verschillende letterstijlen, allé dat knopje staat hier niet meer in het balkje. Wat moet dat nu weer voorstellen? Kan zelfs mijn tekst niet meer uitlijnen Afin, maakt niet uit, ben blij dat ik eindelijk terug heel veel zin krijg om te schrijven, was een beetje aan het doodbloeien...figuurlijk uiteraard.)

Heb nu zalige muziek opstaan van 'Jazzanova', heerlijk afwisselend: lounge, techno en nog van alles uit verschillende albums. Spijtig dat ik de muziek niet op mijn blog kan smijten, héél spijtig.
(Ah ja, en nu snap ik waar dat balkje zat, was aan het schrijven in het Html gedeelte, goed zenne...het is duidelijk dat het al lang geleden is, haha.)
Wat er de laatste tijd allemaal voorgevallen is? Te veel om dat hier allemaal te gaan beginnen neerpennen in ene keer. Er gaan er zijn die dan weer gaan beginnen zuchten omdat mijn tekst te lang is. Maar dan nog, uiteindelijk schrijf ik toch waar ik zin in heb. Dus zal wel zien wat er in mij opkomt...ah ja, buiten... (en het wordt hier al langer dan voorzien) dat ik fantastisch ben uitgeweest in 'Petrol ' deze zaterdag...., wou 'Sven van Hees' nog eens zien en horen. Hij begon pas echter tegen vijf uur, heb de zaak dan maar mee gesloten.... Naar het schijnt was het er binnen heel slecht, tot ík natuurlijk binnenkwam... Na een zalig fietstochtje naar daar, vroeg ik meteen aan een passenger, die buiten aan het uitblazen was, hoe het er binnen was en hij zei dat de sfeer net beter aan het worden was en dat was dan ook ineens meteen het begin van een paar zoete babbeluren, haha. (in grammatica heten dergelijke zinnen, met veel bijzinnen, 'nesting') We gingen samen al babbelend naar binnen alsof we al lang vrienden waren, strange.
Heb al verschillende mensen horen klagen dat het er niet goed is, maar eigenaardig genoeg dat wanneer ik kom, het er net wel goed is. Laten we stellen dat ik dan maar uitgaansgeluk heb (zou 'uitgaansgeluk' geen mooi neologisme kunnen worden?) ;-). Kwam er om 02.30h op mijn eentje aan en ben er verder dan ook geen bekenden tegengekomen. Dat is dan ook weer iets nieuw voor mij want alleen durf ik niet gemakkelijk ergens naartoe te gaan. Als ik in gezelschap ben en aan het dansen ben, dán al weten sommige gasten niet waar ze met hun ogen en zinnen moeten blijven. Dus hoe moet dat dan wel zijn als je alleen bent? Maar ik dacht zo, "ik kan mijn plan wel trekken" en buiten een paar complimenten over mijn danstechniek en gezellige babbels werd ik niet lastig gevallen, dus fijn zo! Zal wel iets uitgestraald hebben van, "blijf maar op een veilige afstand, anders riskeer je iets". Ja, sorry dat ik alweer wat stoefferig overkom, heb een beetje behoefte om mijn ego te strelen, geloof ik.
Die eerste gast ging op een bepaald moment naar huis, hij was bekaf (we hebben nog wel eerst zeker 40 min buiten staan babbelen vooraleer hij zijn fiets had gepakt en op een bepaald moment kreeg ik het dan ook koud) en ik ben gewoon blijven doordansen. Toen 'Sven van Hees' bezig was, kwam er een andere gast naar mij die vuur moest hebben. En ik zat dan weer zonder sigaretten... We hebben elkaar dus al dansend, tot het einde goed aangevuld, haha. En soms heb je dan weer van die gasten die mij niet durven aanspreken of gewoon niet weten wat ze moeten zeggen en dan komt er iets slungeligs of abstract uit zoals, "Ik heb al een hele tijd zin om aan je riem te trekken." Waarop ik antwoordde: "Waarom? Zakt mij broek af of zo?" Die kon niet meer bijkomen van het lachen. Afin, zolang het niet over mijn grenzen gaat, kan ik er best mee lachen. Heb genoten van al die aandacht. Eigenlijk onverwachts. Trouwens als je ergens naartoe gaat zonder verwachtingen, des te verrassender de dingen zijn die op je afkomen. En ja, de slaap die opeens op mij afkomt nu, is ook wel verrassend. Dus, waar ik oorspronkelijk over wou schrijven, zal dan wel voor een volgende keer zijn.