november 30, 2006

Twist and turn

Ok, ben in opperste creatieve stemming. Maar vraag me af wat ik eerst ga doen. Een nieuwe tekening maken of een nieuw verhaal neerzetten? En vermits ik niet kan kiezen... . Het concept van mijn tekening zit al jaren in mijn hoofd maar heb haar nog niet kunnen maken. Toevallig heb ik gisteren een affiche zien hangen met een tafereel erop dat mij opeens aan mijn tekening deed denken. Niet dat het dezelfde tekening is of zo, het is zelfs een foto of een schilderij, is me nog steeds niet duidelijk trouwens, maar de achterkant van de rug van die vrouw op de foto deed me er opeens aan denken. Dus, ik ga er zeker aan beginnen maar heb besloten om nu een stuk van mijn nieuw verhaal neer te zetten want het verhaal is af. En daarna ga ik de tekening maken. Goed verdeeld, niet? Ah ja, ben gisteren mijn vroegere prof. Engels tegengekomen in mijn stamcafé. En we hebben in het Nederlands gepraat , jawel. Hij sprak me nochtans aan in het Engels en ik was al in mezelf aan het denken, terwijl ik bezig was met in het Engels te antwoorden: 'zijt ge niet een beetje aan het overdrijven?' Zijn vriend had i.i.g. meteen gezegd: 'Kom zeg, we zitten niet op school, in het Nederlands hé'. Héhé (en zie, daar komen mijn horentjes weer tevoorschijn).

november 27, 2006

Uitwaaien

Moet zeggen dat het moment perfect gekozen is. De zon schijnt, Hallelujah. Sebiet vertrekken we naar Oostende en morgen zakken we af naar Gent. Wat uitwaaien, misschien zelfs in de zee zwemmen, dat doe ik wel eens meer. Zal zien hoe ik me voel maar de kick is fantastisch om in de zee te zwemmen bij koudere temperaturen. Afin, ben woensdag weer terug en is mijn volgend kortverhaal misschien volledig af : Zoekterm: 'murder in mind'.
En morgenavond in de 'Kinky Star', in Gent een optreden van 'The ChocolateLovers' bijwonen. 'Sister save me' is een van mijn favorieten, lekker hevig, terug naar Siouxie en the Pixies.


(C) V.L.

november 23, 2006

We soon believe what we desire

(C) V.L.

november 16, 2006

Time is passing by

(C) V.L.

november 14, 2006

A rope of sand

(C) V.L.

november 13, 2006

Vertrouwen

Zie,
Ik kan geen meter meer voor me uitzien
Dwaal in de mist
Van eenzaamheid

Zie,
Ik zie het niet meer zitten
Zit op mijn stoel vastgenageld
En geraak niet meer overeind

Zie,
Ben stekeblind
Val over dingen in de duisternis
Op zoek naar de lichtschakelaar

Vertrouwen is wat ik nodig heb
Het enige wat me kan redden
Vertrouwen in mij,
Is vertrouwen in een toekomst met mij

V.L.

Domino

(C) V.L.

november 06, 2006

The man who's masturbating but doesn't manage to come

(oliepastel op papier, A4-formaat)

V.L.

Is nog niet af maar dit is dan het voorlopig resultaat. Ga me even nu elders ontspannen en vooral amuseren want de laatste tijd wordt er te weinig gelachen.

Beklemming

Writer' s block...verdomme. Alhoewel, dat is van langdurige aard. Kan het mij eigenlijk amper voorstellen gedurende enkele jaren géén letter meer op papier te kunnen zetten. Laten we stellen dat ik angst voor de witte bladzijde heb dan. Voel me beklemd en die beklemming zal waarschijnlijk binnenkort leiden tot bepaalde knopen doorhakken. Heb de afgelopen maanden al veel knopen doorgehakt, de angst om dat terug te doen wanneer het nodig is, is des te kleiner aan het worden. Of ik de juiste beslissing heb genomen dan, zal ik nooit weten, want die zekerheid heeft men nooit maar heb het onlangs nog vermeld, men zal altijd kiezen voor hetgene waar men zich emotioneel goed bij voelt. Hm, blijkbaar begin ik wat los te komen...heb al te veel neergepend om het nog 'angst voor de witte bladzijde' te kunnen noemen, haha.
Wil het hard uitschreeuwen, ja. Maar als ik dat hier ga doen dan vrees ik dat ik voor gek word verklaard door de buren. So what, eigenlijk? Is het nu net niet fijn om net hetgene te doen dat als 'so not done' wordt beschouwd? Zie, mijn horens worden opeens groter. Maar ga het dus niet meer doen, want waarschijnlijk door het neer te pennen, is de behoefte al overgegaan. Ik wil alweer weg, ver weg... . Ja, Verca wilt alweer gaan lopen want ze ziet het even niet meer zitten. Zoals ik al zei, voel me beklemd, vraag me niet waarom. Combinatie van allerlei factoren die me die beklemming bezorgen. Ik sta te barsten van energie, energie die ik wil steken in welbepaald iets maar er helaas nog niet aan kan beginnen door omstandigheden. Moet met andere woorden andere uitwegen zoeken om die energie kwijt te raken maar het is soms verdomd héél moeilijk, als je je gedachten op iets zet, om iets anders ter vervanging te zoeken. Pfft, soms hé, soms slaagt weer alles tegen en zie je het even niet meer zitten. Ik wacht, wacht en wacht en ben niet goed in wachten want als ik de energie heb om iets te doen en ik door omstandigheden het niet kan doen dan kan die energie wel eens omslaan in depressie. Als je inspiratie hebt, moet je ze onmiddelijk of toch zo snel mogelijk, kunnen realiseren anders gaat die verloren.
Ik heb vooral een hekel aan mensen die van alles voorstellen, zeggen te doen, te helpen, whatever, en die woorden achteraf maar woorden blijken. En daar, daar krijg ik het nu eens beklemd van. Mensen die meer willen doen dan ze in werkelijkheid aankunnen en achteraf, wanneer ze het niet kunnen doen omdat ze zichzelf overschatten, is natuurlijk de teleurstelling bij de ander des te groter want die heeft erop gerekend. Dus wacht je en ondertussen zoek je naar andere dingen ter vervanging maar eigenlijk wil je niet liever dan met dat één ding bezig zijn. Ja, frustratie alom.
Afin, ik zal nog maar eens een tekening maken zeker? Wie weet wat dat gaat worden, want dat weet ik nu eens nooit van tevoren. En kan natuurlijk ook gaan zuipen om die creatieve energie te smoren, afremmen maar dat lijkt me niet ideaal... .

november 03, 2006

Fast frustration


(oliepastel op papier, A4 formaat)
V.L.